Son Dakika

Okunan haber:

'Bosna'nın doğusundaki ormanlar ceset dolu!'


Bosna Hersek

'Bosna'nın doğusundaki ormanlar ceset dolu!'

Güvenli ilan edilince Srebrenica’ya sığınan bir aile ve daha sonra yaşanan katliam. Babasını son kez gördüğünde küçücük bir kız olan Meliha Bosnjak, o gün yaşadıklarını euronews’e anlattı:

“Temmuzun 11’ydi. Çok duygusal bir gündü. Henüz 10 yaşındaydım. Çevrede ne olup bittiğinden haberim yoktu. Annem bizi biraraya topladı ve sakın fazla bakmayın dedi.
O sırada Srebrenica güvenli bölge ilan edilmişti. Emniyetimiz için buraya geldik. Babam Srebrenica’da kaldı. Annem, kız kardeşlerim ve erkek kardeşimle beraber biz Tuzla’ya geçtik. Tuzla, güvenli olan başka bir kentti.
Sırplar, erkeklerle kadınları birbirinden ayırdı. Annem küçük erkek kardeşimi otobüse götürsün diye kız kardeşime verdi. Kızkardeşim kendi çocuğu sanmaları için erkek kardeşimi bağrına bastı. Olgunlaşmıştı, genç bir kadın olmuştu. Annem, kızlara tecavüz edildiği haberleri yüzünden korkuyordu. Babam kaldı, biz ayrıldık. Diğer bütün erkekler gibi, hoşçakal demek, son kez konuşmak için 15 dakika bile olmadı.Anneme şunu söylediğini anımsıyorum: “Çocuklarıma iyi bak, metin ol, ne yaparsan yap ama sakın ağlama, duygularını gösterme, Tuzla’da buluşacağız.” Daha sonra, tıpkı diğer 10 bin erkeğin yaptığı gibi ormandaki patikada gözden kayboldu. Şimdi 10 bin cansız bedenin resimlerini görüyoruz. Bosna’nın doğusundaki ormanlar ceset dolu.
Çok sayıda haber aldık. Son duyduğumuz, babamın sağ ayağından yaralandığı ve hareket edemediği için ormanda kaldığı yönündeydi. Daha sonra, çok yorulduğu için Sırplara teslim olacağını duyduk. Sırplar ormanda babama şöyle sesleniyormuş: ‘Bizimle gel, sana birşey yapmayacağız. Seni Bosnalıların elindeki Sırp esirlerle değiştireceğiz.’ Belki babam buna inandı ve onlarla gitti. Hangisine inanacağımız şaşırdık. Ama biliyoruz ki babam öldü. Şu ana kadar cesedi bulunamadı. Dua etmek için babamın nerede olduğunu, nereye gömüldüğünü bulmak isterdim.”