Son Dakika

Okunan haber:

Ruslar daha refah bir ülke arayışında


Rusya

Ruslar daha refah bir ülke arayışında

Sovyetler Birliği’nin ardından Rusya’nın adı hep kötü haberlerle anılır oldu. Yolsuzluk, bürokratik hantallık, yüksek suç oranı ve dibe vuran sağlık ve eğitim sektörleri ülkeyle son 20 yılda adeta özleşti.

Tıpkı diğer küçük ve orta boylu işletmeler gibi bu girişimci de birçok bürokratik ve yasal engelle karşılaşıyor. Bu yüzden işler yavaşlıyor, hatta bazen durma noktasına geliyor. Fakat genç girişimcinin ülkeyi terk etmek gibi bir niyeti yok:

“Hayır, bu imkansız. Bağlantı iletişimden ve bilgiye ulaşmaktan geçiyor. İnsanlar dört duvar arasında kapalı kalamaz. İletişime girmek zorundalar. Benim şirketimin onlara sunduğu hizmet, şu andaki duruma daha geniş bir pencereden bakabilmelerini sağlıyor.”

Elizaveta Glinka hem evsizlerin, fakirlerin ve hastaların; hem de internet kullanıcılarının çok yakından tanıdığı bir isim. 2007’de kurduğu yardım derneğinin adı ‘yardım ve adalet’.

“Bu işe 30 evsize yemek vermekle başladım. Dünse bu sayı 133’tü. Yemek yardımının dışında hasta ve yaralı olanları hastanelere yolluyor, belgelerini tamamlamalarına yardımcı oluyoruz. Ayrıca acil ve uzun süreli tıbbi yardımlar da veriyoruz. Fakir ailelere para yardımı, her çarşamba da tren garının önünde 300 evsize yemek sağlıyoruz.”

Bu yardım sever doktor 80’li yıllarda Amerika Birleşik Devletleri’ne göç etmiş. 20 yıl sonra ise anavatanına geri dönme kararı almış. İnternet üzerinden başlattığı kampanya ile Rusya’da kuraklık yangınlarından etkilenenlere insani yardım toplamayı başarmış:

“Devletin yetersiz kaldığı yerlerde devreye giren birçok dernek kuruldu. Özellikle de çocuklara yardım konusunda çalışmalarda bulunuyorlar. Fakirlere ve evsizlere yardım konusunda ise bürokrasi yüzünden büyük zorluklarla karşılaşıyoruz.”

Marina, ‘Pembe Zürafa’ adlı çocuk dergisinin kurucularından biri. Yayın evi bu aralıkta beş yaşını kutlayacak. Dergi fikri ise genç kadının aklına yemek yaparken gelmiş. Üç çocuklu Marina, Rus pazarında yeteri kadar çocuk kitabı olmadığının farkına varmış:

“Bir derginin basılmasında hangi yasaların uygulandığını bilmediğimiz için nereden başlayacağımızı bir türlü kestiremiyorduk. Fakat ilk kitaplarımızın yoğun ilgi görmesi ve hızla satılması hangi yönde ilerleyeceğimizi net bir şekilde gösterdi. Bizim payımız çok küçük de olsa yayınladığımız her kitaba çok özen gösteriyoruz. Bu kitapları okuyanların, ülkenin refaha ulaşması için doğru kararlar alacağını umuyoruz.”

Rusların bir kısmı yönetimdeki hükümetin kendilerini refaha eriştirebileceğini umuyor. Diğerleriyse gelecekten umutlarını çoktan kesmiş.