Son Dakika

Okunan haber:

Rus muhalefeti liderini arıyor


Rusya

Rus muhalefeti liderini arıyor

Rusya Aralık ayında daha önce görülmemiş çapta protesto gösterilerine sahne oldu. Peki bu sokağa dökülen binlerce kişiyi kim yönlendirdi? Rusya’da muhalefet içerisinde lider olarak adlandırabilecek kişilerin sayısı oldukça fazla ve bunlar farklı siyasi görüşlere sahip. Bu isimlerin bazıları siyasette diğerlerine göre çok daha deneyimli. Daha önce hükümette yer alan Mikhail Kasyanov, Boris Nemtsov ve Vladimir Rizkov daha sonra Halkın Özgürlüğü Partisi’nin kurucuları oldu. Parti Rusya genelinde istediği tanınırlığa henüz ulaşmadı. Liderleri de Putin seviyesinde bir popülerliğe sahip değil. Kasyanov lider yokluğu yorumlarına katılmıyor:

“Sorun lider yokluğu değil, siyasi ortamın bütünüyle rekabetten yoksun olması. Bütün politik partiler resmen kabul edilip tanınsa ve medya erişimlerine imkan olsa çok değil altı ay içerisinde Rusya’da birçok liderin olduğunu göreceksiniz. Hatta Putin’den de daha karizmatik liderlerin. “

Halkın Özgürlüğü Partisi liderleri serbest piyasadan yana liberal isimler. Protestoların bir diğer lider ismi Sergey Udaltsov ise siyasi yelpazenin en solundan. Udaltsov geçen yıl izinsiz yapılan gösteriler sebebiyle 100 gün hapiste kalmış ve defalarca açlık grevi yapmış bir isim. Halkın Özgürlüğü liderleri orta yaşlı saygın, burjuvaya mensup diyebileceğimiz kişilerken Udaltsov genç, siyahlar giyen ve radikal fikirlere sahip bir isim. Onun bir önerisi de seçimlerin ertelenmesi:

“Yapılacak olan seçimler ülkede güvensizliğe sebep oluyor. Eğer bu şekilde devam ederse 4 Mart’taki seçimlerden sonra huzursuzluk tırmanabilir. Fakat bunun önüne geçebiliriz. Bunun için Medvedev’e seçimleri ertelemesini, bazı değişiklikler yaparak görev süresini uzatmasını teklif ettim. Evet bu radikal ve biraz sert bir hamle olur ama bazen durumun daha kötüye gitmesini önlemek için bu tip hareketler yaparsınız.”

Aleksey Navalny de muhalif akımın bir diğer tanınmış ismi. Navalny herhangi bir siyasi partiye bağlı değil. Bu blog yazarı, internet üzerinden yayınladığı ve hortumlama olaylarını ortaya koyan belgelerle tanındı. Bazıları onu geçmişi değil ama geleceği olan tek muhalefet lideri olarak görüyordu. Ancak Aeroflot Havayolu’ndan gelen yöneticilik teklifi ve bazı milliyetçi söylemlerinin Navalny’nin arkasındaki muhalif bloğu bir miktar erittiği görüldü.

Öne çıkan bir diğer muhalif isim ise Seçmenler Birliği Eşbaşkanı Sergey Parkhomenko. Eski gazeteci ve yayıncı, ilgisini seçimlerin adil yapılmasına yoğunlaştırmış durumda. Parkhomenko sosyal medyada organize olmalarının anlık bir şekilde geliştiğini ve bunun siyasi liderliğe dönüşmeyeceğini ifade ediyor:

“Bir politikacı her şeyi düzenleyebileceği protokol düzenine sokabileceği şekilde düşünür. Buna göre herkes onun belirlediği şekilde hareket edecektir. Fakat internet çağında herkes çok çabuk bir şekilde birbirinden etkilenebiliyor, birbirini tanıyabiliyor ve fikirler çok hızlı bir şekilde yayılabiliyor. Böylece bu protokole uygun demokratik düzen de aynı hızla yıkılabiliyor.”

Politik değil ama bir halk hareketi lideri olarak kendini tanımlayan bir diğer isim de Boris Akunin. Akunin aslında Grigory Shalvovich Chkhartishvili’nin romanlarını yazarken kullandığı ve dünya çapında tanındığı ismi. Yazarın ayrıca Anatoly Brusnikin ve Anna Borisova müstear isimleriyle yazdığı eserleri de bulunuyor.

Akunin “muhalefetin lideri olmak gibi bir amacım yok” diyor ve ekliyor: “Ülkem bir devrime doğru giderken konsantre olamıyordum, son romanımın notları kaldırıp attım.”

Popüler müzik grubu Kino’nun “We’ll take charge from now on” “artık biz hükmedeceğiz” sözlerine sahip olan şarkısı protesto hareketlerinin neredeyse milli marşına dönmüş durumda.

Muhalefet dönük yöneltilen “biz dediğiniz kim” ve “ne adına, ne yönde hükmedeceksiniz” sorularına protesto gösterilerinde verilen ortak bir cevap görünmüyor. Protestolar ortaya belirgin bir amaç ve kitleleri sürükleyecek bir lider de koymuyor. Kısa vadede başarı beklentisi yaygın olmasa da, en geniş mutabakat şu noktada: Putin bir an önce gitmeli.