Son Dakika

Nadia Comaneci: Komünist ülkede bir peri masalı hikayesi

Okunan haber:

Nadia Comaneci: Komünist ülkede bir peri masalı hikayesi

Metin boyutu Aa Aa

14 yaşında tüm dünyanın gözü onun üzerindeydi. 1976’da bu Rumen jimnastikçi bütün hakemlerden tam puan alarak olimpiyat tarihine geçti. O hala bir efsane. Sporda altın harflerle yazılmış başarılara imza atmasına rağmen onun Romanya’daki hayatı sıkıntılarla doluydu. Nikolay Çavuşesku’nun komünist rejiminden kaçmak zorunda kaldı. Amerika Birleşik Devletleri’ne yerleşti. Hayatın bütün zorluklarına karşı motivasyonuyla ayakta kaldı.

  • Nadia Comaneci 1961'de Romanya'da doğdu
  • 1976 Yaz Olimpiyatları'nda jüriden 10 tam puan alan ilk sporcu olarak tarihe geçti
  • Montreal'deki olimpiyatlarda 3 altın, bir gümüş ve bir bronz madalya kazandı
  • 1980'deki Moskova Olimpiyatları'nda 2 altın, 2 gümüş madalya kazandı
  • 1984'te emekliye ayrıldı
  • 1989'da Amerika Birleşik Devletleri'ne iltica etti ve yeni bir hayata başladı

Isabelle Kumar, Euronews:
“1976’da kariyerinizin zirvesine çıktınız ve bu ün hala devam ediyor. Neden bu kadar ilgi çekici bir karakter olduğunuzu düşünüyorsunuz?”

Nadia Comaneci, Eski Olimpiyat şampiyonu jimnastikçi:
“Emin değilim. Sanırım ortadan kaybolmadığım içindir. 1976 ve 1980’de olimpiyatlarda yarıştım. Sonrasında da jimnastiğin içinde yer aldım. Yıllarca jimnastik gösterileri yaptım. Daha sonra da yarışmalardan ve gösterileri bırakıp emekliye ayrıldım. Fakat hala jimnastiğin bir parçasıyım.”

Euronews:
“Kişiliğinizi, karakterinizi oluşturan önemli etkenler neler? Jimnastik miydi yoksa tarihi geçmişiniz mi? Komünist dönemde Romanya’daydınız ve onun son bulmasını da gördünüz. Sizi en çok ne etkiledi?”

Nadia Comaneci, Eski Olimpiyat şampiyonu jimnastikçi:
“Sanırım her şey iç içe. Elbette kariyerim olimpiyatlarla başladı. İnsanlar Nadia’nın kim olduğunu ve Romanya’nın haritadaki yerini bilmiyordu. Olimpiyatlardan sonra bana karşı büyük bir ilgi oluştu. Çünkü o zaman sadece 14.5 yaşındaydım. Herkes benimle ilgili daha fazla şey bilmek istiyordu. ‘O niçin bu kadar iyi?’ diye soruyorlardı. 1989’da devrim oldu.”

euronews:
“Romanya’da ve dünyada oldukça ünlü bir figür haline geldin. Bu baskıyı hissettin mi?”

Nadia Comaneci, Eski Olimpiyat şampiyonu jimnastikçi:
“Hayır hiç hissetmedim. Çünkü Romanya kapalıydı. Eğer benimle ilgilenen ve benimle ilgili daha fazla şeyler öğrenmek isteyen kişiler buraya gelmek istese bunu yapmak kolay değildi. Olimpiyatlar bittiğinde iki gün bunu kutladık ve ardından da jimnastik salonuna geri döndüm. Yani dışarıda olup bitenlerle ilgili hiçbir bilgim yoktu.”

euronews:
“Size gönderilen çok sayıda sorumuz var. Gervé Bosuku sizin motivasyon kaynağınızı soruyor. Daha önce olduğu gibi şimdi de motivasyonunuz var.”

Nadia Comaneci, Eski Olimpiyat şampiyonu jimnastikçi:
“Zaten motivasyonum vardı. Çünkü örneğin beş buçuk yaşındayken, daha da öncesinde jimnastiğe başladım. Anaokuluna gittiğim dönemde orada üç tekerlekli bisiklet yarışması yapıyorduk. Ben kazanmak istedim ve kazandım. Bence sıkı çalışma ve saatlerce jimnastik yapma başarıyı da beraberinde getiriyor. Geriye dönüp baktığımda sporun nasıl da harika bir şey olduğunu görüyorum. Çocuklar için her spor mükemmeldir.”

euronews:
“Sanırım bir ülkeyi temsil eden bir hazine gibiydiniz. Bir diktatör için bir hazine. Eğer bunu o zaman gerçekleştiremeseydiniz şu anda rahatsız hisseder miydiniz?”

Nadia Comaneci, Eski Olimpiyat şampiyonu jimnastikçi:
“Hazine olup olmadığımı bilmiyorum. Spordaki başarılarımdan dolayı çok iyi tanındığımı biliyordum. Yaşadığınız yer bir komünist ülkeyse hayatınızı en iyi duruma getirmek için elinizden gelen her şeyi yaparsınız. Romanya’nın dışına seyahate çıkamamak doğru bir davranış değildi. Bir keresinde Uluslararası Olimpiyat Komitesi’ndeki işimden dolayı yurt dışında bir yere toplantıya çağrıldım. Birkaç yıl Atletizm Komisyonu’na çalışmıştım. Ancak devletim bana yurt dışına çıkma izni vermedi. Kimseye gidip derdimi anlatamadım, niçin bana izin vermediler diye. O zamandan sonra ülkeden ayrılmak istediğimi düşündüm.”

Euronews:
“Romanya’yı terk etmek ne kadar sürdü? Macaristan sınırında diğer tarafa geçerken ne hissettiniz?”

Nadia Comaneci, Eski Olimpiyat şampiyonu jimnastikçi:
“Her şey oldukça hızlı gelişti. Çünkü her şey toplamda iki gün sürdü. Bana yol gösteren kişiler, ‘sadece git, sadece git, gitmelisin’ diyordu. İnsanların benim gittiğimi fark ettiklerini düşünüyorum. Fakat kimse o anda nerede olduğumu bilmiyordu. Viyana’da Amerika Birleşik Devletleri Büyükelçiliği ile irtibata geçtim. Çok uzun zaman olmuştu. Onlar benim Amerika’ya gitmeme yardımcı oldu. Bu da çok hızlı oldu. Sonra da arkamda bıraktığım Romanya’da devrim oldu. Ayrılmamdan çok kısa süre sonra gerçekleşti her şey.”

euronews:
“İnanılmaz bir fotoğraf var. 1976 yılında eşinizle Madison Square Garden’da çekilmiş bir fotoğraf. Hayatınız peri masalı gibi görünüyor. Siz büyüleyici bir varlığınız olduğunu düşünüyor musunuz?”

Nadia Comaneci, Eski Olimpiyat şampiyonu jimnastikçi:
“Peri masalı! Evet bu bir peri masalı. Hayatımın yazılmasını istemem. Çünkü eğer o peri masalıysa o zaman sevimsiz olur. Benim neslimden aldığım ve gelecek nesillere aktarmak istediğim motivasyon. Eğer bir işe başladıysanız her şey zorlaşsa da asla vazgeçmemelisin.”

euronews:
“Çocuğunla birlikte hayatına yepyeni güzel bir sayfa açtın. Anda Gheorghi’nin gönderdiği bu soruyla bitirmek istiyorum: “Çocuğunuz sizin ve eşinizin spordaki büyük başarıları hakkında ne düşünüyor?”

Nadia Comaneci, Eski Olimpiyat şampiyonu jimnastikçi:
“Onunla ilgili eğlenceli bir şey anlatacağım. Oğlum daha 8.5 yaşında. 4.5 yaşındayken ana okuluna gidiyordu. Ona bizimle ilgili hiçbir şey anlatmamıştık. Zamanı geldiğinde bize sorular sorduğunda biz ona anlatacaktık. Bir gün anaokulundan geldi ve ‘Anne, baba ünlü olduğunuzu biliyor muydunuz?’ diye sordu. Ben de ‘Evet’ dedim. Bu onun düşüncesiydi. Sonrasında bir albüm buldum ve 1976’daki olimpiyatlardan fotoğrafları ona gösterdim. Ona, 13 yaşında olduğum zamandan kalan fotoğrafı göstererek ‘bunun kim olduğunu biliyor musun’ diye sordum. ‘Sensin’ dedi. ‘Nasıl bildin’ diye sordum. O da ‘bildim işte’ dedi.”