Son Dakika

Okunan haber:

Fransız eğitim sisteminde "problème" nerede?


insiders

Fransız eğitim sisteminde "problème" nerede?

Jean Moulin ortaokulu Fransa’nın Marsilya şehrinin sosyal olarak en sorunlu mahallelerinden birinde yer alıyor.

Öğrencilerin çoğunluğunun ailesinin geliri 1000 Euro’nun altında ve çocuklar da sosyal yardım alıyor.

Arnaud Sallaberry eğitimde öncelikli bölgenin bir parçası konumunda olan okulun öğretmenlerinden:

“Buradaki sınıflarda biraz daha az saıyda öğrencimiz var ve bu çok önemli. Ortalama bir okulda, 27, 28, 29, 30 öğrenciniz olur. Burada ise 24 ile sınırlı ve bu da rahatlatıcı bir durum. Ayrıca bazı özel ihtiyaç grupları da belirledik, uzmanlık gruplarına ayırdık. 2 sınıftan 3 farklı grup oluşturduk.”

Öncelikli eğitim bölgesi sistemi daha fakir bölgelerdeki okullara yardımcı olunması amacıyla 1982 yılında uygulamaya konuldu ve 2015 yılında yapılan reformlarla son şekli verildi.

Okulun 5 yıldır müdürlüğünü yapan Dominique Duperray’e göre yaşanan değişim oldukça çarpıcı boyutta:

“Reformdan önce öğrencilerimizin ancak yüzde 40’ı bitirme sınavında başarılı olurdu ve bunların da ancak yarısı liseye devam ederdi. Şimdiyse bu oran yüzde 70’e yükseldi. Bazı güzel yıllarda bunların da tamamı liseye devam ediyor. Bir bölümü genel liselere bir bölümü de meslek liselerine. Yani bu ek kaynak sağlanması, konuyla ilgilenilmesi, ve yeni pedagojik yöntemler üzerinde çalışılması öğrencilerin eğitim hayatında belirgin gelişmeye yol açıyor.”

Fakat Fransız eğitim sisteminin geneline baktığımızda bu okulun bir istisna konumunda olduğu görülüyor. Özellikle OECD ülkelerinin eğitim sistemini ele alan bir rapora göre okullararası eşitsizlikte Fransa zirvede.

Öncelikli eğitim bölgesi kapsamına alınan 9000’den fazla ilk ve ortaokul bulunuyor. Ülkedeki her 5 çocuktan 1’i bu okullarda eğitim görmek durumunda.

euronews ekibi Paris yakınlarındaki Bobigny’de Marie Curie ilkokuluna gittiğinde çekim yapma isteği okul yönetimi tarafından reddediliyor. Gerekçe olarak da özellikle raporun yayınlanmasının ardından aşırı derecede bu yönde talep aldıklarını ve bunları karşılayamayacaklarını söylüyorlar. Valerie Zabriskie müdür Véronique Decker ile okul dışında görüştü. Decker 30 yıldır Bobigny’de çalışıyor. Okullarının öncelikli bölge kapsamına alınmasına rağmen çok az bir maddi yardım alabildiklerini söylüyor.

Öğrencilerinin tamamı göçmen kökenli ve aileleri de sosyal konutlarda yaşıyor. O Fransa’nın sıralamadaki yerini şaşırtıcı bulmuyor:

“Devlet okullarıyla özel okullar arasında eşitlik yok. Özel okullar velilerden para alabildiği için öne çıkabiliyorlar. Bize ne mutlu ki velilerden bir ücret almıyoruz. Özel okullar öğrencilerini seçebiliyorlar ve yine bize ne mutlu ki biz öğrencimizi seçemiyoruz. Fakat maalesef özel ve devlete ait okullar aynı şartlarda olamıyor.

Hatta devlet okulları içerisinde de bir denge görünmüyor. Fransız devleti de kendi toprakları üzerinde bazı mahallelerin daha kötü şartlarda olduğunu ve burada olan okulların da gettolaştığını kabul ediyor.”

Velilerden Laurence Blin ise bu durumu kabullenmeyenlerden ve adalet istediğini söylüyor, kendisi için değil, çocukları için.

14 yaşındaki büyük oğlu Bobigny’deki öncelikli bölge okullarından birinde eğitim alıyor. Fakat Laurence okulun öncelikli hiçbir yönünün olmadığı görüşünde.

Onunla birlikte bazı başka veliler de bir şikayet dilekçesi hazırlamış. Onlara göre çocukları eşitsizlik kurbanı ve bu da anayasanın ilkelerine aykırı bir durum:

“Öğretmen eksikliği büyük bir sorun. 6. sınıfa giden oğlumun 3 ay boyunca bir İngilizce öğretmeni olmadı. 7. sınıfın ilk üç aylık döneminde de tarih-coğrafya öğretmeni yoktu. Üç aylık iki dönem süresince plastik sanatlar öğretmenleri olmadı. 8. sınıfta bu kez ilk ay boyunca biyoloji ve yer bilimi öğretmenleri yoktu. Bu biraz fazla değil mi?

Bu kadar eksiğin olduğu bir yerde çocukların başarılı olmasını ya da tüm yıl boyunca bütün öğretmenleri tam olanlarla aynı performansı göstermelerini nasıl bekleyebilirsiniz?”

Peki Fransız eğitim sistemi bu duruma nasıl geldi? Ne gibi yanlışlar yapıldı?

Eşitsizlikleri ortaya koyan raporun altında imzası olan isimlerden biri de Nathalie Mons. O konunun çok yönlü olduğunu ve kendisinin umutsuz olmadığını söylüyor:

“Fransa’da eğitime dönük olarak yaklaşık 30 yıldır benzer politikalar uygulanıyor ve bunlar okullardaki sosyal eşitsizliğe karşı belirgin bir katkı ortaya koymuyor.

Örneğin 80’li yılların başından beri öncelikli eğitim bölgesi uygulaması yürürlükte fakat hiçbir araştırmada bunun olumlu sonuç verdiğine dönük bir veri görülmüyor. Zor şartlarda yaşayanların eğitim aldığı okullara daha fazla pedagojik destek sağlanması tabii ki önemli ve gerekli. Fakat bu desteklerin ne olduğuna baktığımızda, şunu görüyoruz ki; sağlanan ek kaynaklar aslında öğrenim süreciyle ilgili pek de destek sunmuyor.”

Marsilya’ya dönüp Jean Moulin ortaokulu diploma törenine katıldığımızda okul idaresi, öğrenci ve velilerin gurur ve duygu dolu anları paylaştığına şahitlik ediyoruz. Sonuçlar daha iyiye gitmiş olsa da dilekler sağlanan başarının istisna olmaktan çıkarak kurala dönüşmesi yönünde.

Okul müdürü Dominique Duperray sorunun büyük olduğunu ifade ederken umutlu konuşmaktan da geri durmuyor:

“Fransa’da artık okullar sosyal sınıflar arası geçişe hizmet etmiyor. Bu kalıpları kesinlikle kırmamız gerekiyor. Çocukların ve ailelerin de beklediği gibi, okulun ihtiyaç duyduğu güveni yeniden vermemiz gerekiyor.”

Dünyanın bir çok noktasında bulunan gazetecilerimiz uluslararası haberleri, yerel bakış açılarıyla sizlere ulaştırıyor. Haberle ilgili daha fazla detaya haberin yazıldığı dilde ulaşın.

Bir sonraki konu

insiders

Dünya devletleri ve Avrupa 'küresel ısınma' konusunda üzerlerine düşeni yapıyor mu?