Son Dakika

Okunan haber:

Daeş'ten kaçan Eli ailesi Almanya'da buluştu


insiders

Daeş'ten kaçan Eli ailesi Almanya'da buluştu

Almanya’nın geçmişte kömür madenlerinin bulunduğu ve çelik fabrikalarının yer aldığı Ruhr bölgesinde bir çok mülteci yaşıyor.

Takvimler 2014’ü gösterirken Daeş, yüzlerce Kürt köyünü ele geçirmiş yöre halkı Türkiye sınırlarında toplanmıştı. Kawa ve Emina Kobani’deki evlerini yaşanan olaylar sonrası terk etmek zorunda kaldı. Emina çok geçmeden Hüner adında bir kız çocuğu dünyaya getirdi ve çift Avrupa’da yeni bir hayat kurma hayaliyle yollara döküldü.

2015 yılında euronews’e röportaj veren Kawa Eli yaşadıklarını şu sözlerle anlatıyordu:

“Savaşta gözlerim önünde ölen yüzlerce insan gördüm, bacaklarının kesildiğine şahit oldum. Çok iyi tanıdığınız kişiler gözleriniz önünde ölüyor. Dakikalar içinde evinizin yok olduğunu, havaya uçtuğunu görmek gerçekten zor.”

Filming INSIDERS in Gladbeck, Germany

Romanya mülteci kampında Kawa Eli ile euronews muhabirinin yarım kalan söyleşi, Kuzey Almanya’da soğuk bir kış günü kaldığı yerden devam ediyor. Kawa ve ailesi yeni evlerinden ve hayatlarından memnun. Gladbeck, Eli ailesinin yeni yurdu. 77 bin nüfuslu şehir bin 200 mülteciye ev sahipliği yapıyor. Emina ise Ocak ayında ailelerine ikinci kızlarının katılacağının müjdesini veriyor.

Kawa Eli, Roman hapishanesinde ülkeye ailesiyle kaçak giriş yapması nedeniyle 6 ay hüküm giydiğinde Emina ve bebekleri Hüner Macaristan’a geçmeyi başardı. Ardından Avusturya üzerinden Almanya’ya ulaştılar.

Kawa Eli ailesinin Almanya’ya ulaştığını hapishanede öğrenmiş:

“Çevirmen bana bir gün eşim ve kızımın Almanya’ya güvenle ulaştığı bilgisini verdi. O an mahkumiyetimi unutum. Çok mutlu oldum. Artık Almanya’dalardı.”

Romanya mahkemesi Kawa’nın bir insan taciri olmadığına hükmederek yaklaşık 1300 Euro kefaletle serbest bırakılmasına karar verdi. Kawa salıverilmesinin ardından Almanya’ya gelerek ailesine kavuştu. Eşi ve kızına kavuştuğunda en büyük korkusu kızının kendisini hatırlamamasıydı.

Kawa Eli; “Bana gözünü ayırmadan baktı ve baba diye sordu. Evet dedim baban… İki üç dakika hareketsizce durdu ve kahkaha atmaya başladı. Ardından benimle saçlarımla oynamaya… Hiç unutmayacağım an babana gel dediğimde, gülerek bana doğru koşması… İnanılmaz bir andı” sözleriyle yaşadıklarını anlattı.

Kawa’nın eşi Emina Eli de buluşma anını hafızasından silemiyor:

_“Unutamadığım ilk his eşiminin Romanya hapishanesinden çıktığını duyduğum andı. İkincisiyse ise onu Almanya tren garında görmem. Almanya’ya ulaşabileceğine hiç ihtimal vermemiştim. Yeniden kavuşmamız harika olacaktı. İlk gördüğüm ise Kawa olmadı. Onun çok iyi tanıdığım o bavulunu gördüğümü hatırlıyorum. Duygularım sel oldu. Bu oydu, Kawa geri dönmüştü. Onun bavulunu görmemle her şeyi anladım. Koşmaya başladım ve Kawa göründü. Onu göğsüme bastım.”

İlk olarak Doğu Almanya’ya yerleştirilen aile ardından Batı Almanya’ya taşındı.

Gladbeck Belediye Başkan Yardımcısı Rainer Weichelt yer değişimini tarihlerle anlatıyor:

“Özellikle 2016 bahar aylarında kayda değer bir mülteci grubu Doğu Almanya’dan Batı’daki Ruhr bölgesine ve Gladbeck kentine akın ediyor. Doğu’da kendilerini nedense çok güvende hissetmiyorlar. Ama işsizlik oranları göz önüne alındığında Doğu Almanya Ruhr bölgesine nazaran daha fazla istihdam sağlıyor.”

Kawa, Almanya’ya entegrasyon için kızı Hüner’in bir ana okuluna yazılması için çabalıyor. Hüner de başka çocuklarla arkadaşlık edebileceği günleri bekliyor ama okullarda yer yok.

Gladbeck okulları şu ana kadar 150 okul öncesi çağda mülteci çocuğa kapılarını açtı. Ancak kapasite sınırlı.

Kawa Eli; “Eminim kızım Hüner başka çocuklarla rahatça iletişim kuracak. Ana okuluna gittik ama Hüner’i kabul etmediler. Hüner henüz 2 yaşında ve 4 yaşından küçük çocukları almıyorlar. Hüner’in yuvaya giderek Almanca öğrenmesini istiyoruz, ben de kızımla Kürtçe konuşacağım” diyerek konu hakkında duygularını anlattı.

Aile henüz Alman halkla arkadaşlık etmiyor. Sosyal hayatları Kürt ailelerle geçiyor. Bölgede Suriye’den eski dostları da yaşıyor.

Alman yetkililer ise göçmenlerle ilgili başka bir gerçeğe dikkat çekiyor. Kayıp nesil olarak da anılan aileler en iyi ihtimalle 5 ila 10 yıl sonra iş bulabiliyor. Lisan yetersizliği en büyük etken. Peki dil okullarının sayısı yeterli mi yoksa uzun bekleme listeleri mi var?”

Konuyu Gladbeck Belediye Başkan Yardımcısı Rainer Weichelt açıklıyor:

“Bekleme süreleri uzun. Başka türlü olması mümkün değil. 2015 yazından beri zorlu bir süreçten geçiyoruz. 1.2 milyon kişi ülkenize geliyor ve tüm sistemi bir anda geliştirecek sihirli bir düğmemiz yok. Çalışmalarımızı adım adım hızlandırıyoruz.”

Gladbeck endüstri devrimiyle beraber Polonya’dan binlerin göç etmesiyle bir şehirleşti. Kent Kawa ve diğer mültecilerle büyümeye devam ediyor.

Kawa Eli gelecek planlarından; “Şu anda Almanca dersleri alıp araba kullanmayı öğrenmek istiyorum. Önümüzdeki 5 yılda bir müzik aleti edinip bu konuda kendimi geliştirmeyi amaçlıyorum. Eğer izin verirlerse burada Almanya’da yaşamıma devam etmek istiyorum” diyerek bahsediyor.

Emina ve kızı Hüner 3 yıl içinde Alman vatandaşı olmaya hak kazanacaklar.
Hüner ise küçücük yaşının getirdiği güvenle yeni arkadaşlar ediniyor ve hayat devam ediyor.