37 eserden oluşan sergi, izleyiciyi büyük anlatılardan uzaklaştırarak ışığın yoğunlaştığı kısa, dingin anlara davet ediyor.
Ressam Claire Arkas, doğa ve kent manzaralarını ışığın parçalı doğasında yeniden yorumladığı eserleriyle 7 Ocak – 6 Şubat tarihleri arasında Cihangir Ark Kültür’de ziyaretçilerle buluşuyor.
“Işığın Aralığı / The Interval of Light” başlıklı sergide sanatçının 37 eseri yer alıyor.
Arkas, 14. kişisel sergisinde izleyiciyi büyük anlatılardan uzaklaştırarak, ışığın yoğunlaştığı kısa ve sessiz anlara davet ediyor. Sergi, sanatçının doğa, su, mimari ve figür temalarını sürdürdüğü; ancak bu kez sahnenin merkezinden çok kenarda kalan ayrıntılara odaklandığı bir seçki sunuyor. Sanatçının resimleri, geniş panoramalar yerine bir avizenin kırık yansıması, duvarın üzerinden sarkan birkaç bitki ya da dar bir sokak gibi küçük fragmanlarla dünyaya bakıyor.
Bu yaklaşım özellikle su ve şehir temalı işlerde belirginleşiyor. Havuz ve göl yüzeylerinde ışık, suyla birlikte titreşen kırık yansımalar hâline gelirken; cam yüzeyler ve vitrinler iç mekân ile dışarısı arasında geçirgen bir bellek gibi davranıyor. Düzenli vitrin yerleşimi, geçen insanlar ve yansımalar aynı düzlemde üst üste binerek ışık ve derinliğin katmanlaştığı sakin ama yoğun bir şehir hissi yaratıyor.
Figürler, dramatik bir anlatı kurmak yerine belirli bir var oluş hâlini taşıyor. Oturan ya da kendi ekseninde dönen bedenler, zeytin gövdeleri ve budanmış dallar, belli bir ışık altında “orada olma” hâlinin sessiz yoğunluğunu görünür kılıyor. Renk, doku ve desen kullanımı ise sanatçının post-empresyonist mirasla kurduğu bağı hissettiriyor. Bitki dokuları, kumaşlar, taş duvarlar ve yansımalar yüzeyde yan yana gelerek Pierre Bonnard ve Edouard Vuillard gibi ressamların sıklıkla başvurduğu yoğun desenli alanları çağrıştırıyor.
Sergideki desen ve kâğıt üzeri çalışmalar, sanatçının çizgiye verdiği önemi vurguluyor. Mimari cepheler, iç mekânlar ve sokak görünümleri, yerinde yapılan çizimlerden yola çıkılarak farklı tekniklerle tamamlanıyor; çizgi burada bir taslak değil, resmin hafızasını taşıyan tamamlanmış bir düşünceye dönüşüyor.
“Işığın Aralığı,” Claire Arkas’ın sanat pratiğini yalnızca görünenin temsili olarak değil, görmenin kendisine dair bir düşünme biçimi olarak ele alıyor. Sanatçı, ışığın dünya ile temas ettiği o kısa, sessiz anlara odaklanarak izleyiciyi de bu aralıkta kalmaya ve bakışını yavaşlatmaya davet ediyor.