Vincenzius, Valerius, Benedictus ve Felix Benedictus adlı bu katakom azizleri, 17. yüzyılın sonları ile 18. yüzyılda Roma’dan Bavyera’daki Bad Staffelstein’e getirildi. Kalıntıların ilk Hristiyan şehitlere ait olduğuna inanılıyor.
İpekle örtülmüş, altın ve gümüş takılarla süslenmiş, dantel ve değerli taşlarla bezeli dört tam iskelet… Güney Almanya’daki Banz Manastır Kilisesi’ni ziyaret eden pek çok kişi için bu manzara hem büyüleyici hem de ürpertici.
REKLAM
REKLAM
Vincenzius, Valerius, Benedictus ve Felix Benedictus olarak bilinen bu figürler, 17. yüzyılın sonları ile 18. yüzyılda Roma’dan Bavyera’daki Bad Staffelstein yakınlarındaki Benedikten manastırına getirilen, sözde katakom azizlerinin kalıntıları olarak biliniyor.
Bu “Kutsal Bedenler”, o günden bu yana zor zamanlarda bile umudun mümkün olduğunu hatırlatmak amacıyla sergileniyor.
Manastır rahibi Walter Ries dönemin tarihsel bağlamını şöyle anlatıyor:
“Bu, Otuz Yıl Savaşları’nın son dönemiydi. Korkunç bir dönemdi. Alman nüfusunun dörtte üçü adeta yok oldu. Savaşlar, salgınlar… her şey son derece yıkıcıydı. Barok dönemde insanlar cennetin kapısını aralamaya çalıştı. Bu yüzden her şey büyük bir estetikle tasarlandı. Bu, çoğu zaman korkunç olan gerçeklikten bir kaçıştı. Bu nedenle iskeletler de süslenerek olabildiğince canlı biçimde sunuldu.”
Kilise görevlisi Anita Gottschlich ise bu görüntünün ilk bakışta rahatsız edici olduğunu kabul ediyor, ancak etkisinin kalıcılığına dikkat çekiyor:
“Aslında biraz ürkütücü,” diyerek iskeletlerden birine bakarken fısıldıyor. “Çocukken buraya gelenlerin yıllar sonra geri döndüğünde ilk aradıkları şey hep Kutsal Bedenler oluyor. Çünkü onları unutmamış oluyorlar.”
Gottschlich’e göre bu kalıntılar, ziyaretçiler üzerinde güçlü ve kalıcı bir etki bırakıyor.
Bugün de katakom azizleri ya da “Kutsal Bedenler”, Bavyera genelinde birçok Barok Katolik kilise ve manastırda görülebiliyor; ölüm, inanç ve sanatın iç içe geçtiği bu geleneğin çarpıcı örnekleri olarak varlıklarını sürdürüyor.
Cam tabutları andıran vitrinlerde sergilenen bu iskeletler, komşu Avusturya, İsviçre, Çekya ve İtalya’daki kiliselerde de sıkça karşılaşılan bir manzara.
“Kutsal Bedenler” olarak bilinen bu kalıntılar, Roma’daki katakomblarda bulunan ve erken Hristiyanlık dönemine ait olduğu düşünülen reliklerle ilişkilendiriliyor. Ortaçağ efsanelerine göre, Roma’daki ilk Hristiyan şehitlere ait olduğu kabul edilen bu kalıntılar, kentin yeraltı mezarlıklarında 16. yüzyılda keşfedildi.
Rahip Walter Ries bu süreci şöyle anlatıyor:
“O dönemde kilise bunların hepsini olduğu gibi aziz ilan etti. Ve elbette Almanya da dahil birçok ülkede insanlar bu tür kutsal kalıntılara sahip olmak istedi; çünkü bu, kiliselerin ve manastırların statüsünü yükseltiyor, hatta onları birer hac merkezine dönüştürüyordu.”
Ziyaretin etkisini kontrollü tutmak amacıyla Kutsal Bedenler yılın büyük bölümünde kapalı vitrinlerin içinde, üzerlerindeki iskeletleri betimleyen ahşap panoların arkasında tutuluyor.
Ancak Azizler Günü gibi özel dönemlerde bu panolar kaldırılıyor ve “Kutsal Bedenler” ziyaretçilerin doğrudan görebileceği şekilde sergileniyor.