Yeni bir rapor, Birleşik Krallık’taki çocukların sahte doğum tarihleri, ödünç kimlikler ve şaşırtıcı derecede yaratıcı sakallarla çevrimiçi güvenlik önlemlerini alt ettiğini ortaya koyuyor.
Çocukların üçte biri, son iki ayda çevrimiçi yaş kontrollerini atlattığını söylüyor; bazıları bunu, yüz tanıma yazılımını kandırmak için yüzlerine sahte bıyık çizerek yapıyor.
REKLAM
REKLAM
Internet Matters (kaynak İngilizce) tarafından hazırlanan, Çevrimiçi Güvenlik Yasası: Çocuklar İnternette Daha Güvende mi? başlıklı rapor, Birleşik Krallık genelinde 9-16 yaş arasındaki 1.270 çocuk ve ebeveynleriyle görüşerek, ülkenin dönüm noktası niteliğindeki çevrimiçi güvenlik yasasının çocuklara gerçekten anlamlı bir koruma sağlayıp sağlamadığını inceledi.
Bir anne, araştırmacılara, oğlunu bir platformun yüz tanımaya dayalı yaş tahmini kontrolünü geçmek için kaş kalemiyle yüzüne bıyık çizerken yakaladığını anlattı. Yöntem işe yaradı. Sistem onu 15 yaşında olarak doğruladı; oysa 12 yaşındaydı.
Rapor ne ortaya koyuyor?
Çalışma, çocukların yüzde 46’sının yaş kontrollerini aşmanın kolay olduğuna inandığını, yalnızca yüzde 17’sinin bunun zor olduğunu söylediğini ortaya koydu.
Çocukların anlattığı sızma yöntemleri arasında sahte doğum tarihi girmek, başka birine ait kimlik bilgilerini kullanmak, başkalarının yüzlerinin videosunu göndermek ve yüz tanıma araçlarını kandırmak için video oyunu karakterlerinden yararlanmak yer alıyor.
“İnternette, insanların video oyunu karakterlerinin başlarını çevirdiği görüntüleri alıp yaş doğrulamada kullandıkları klipler gördüm,” diye anlattı 11 yaşında bir kız çocuğu.
Büyük yaştaki çocuklar kontrolleri aşma konusunda kendilerine daha çok güveniyor; 13 yaş ve üzerindekilerin yüzde 52’si yaş doğrulamanın kolayca alt edilebildiğini söylerken, 12 yaş ve altındakilerde bu oran yüzde 41.
Çocukların yaş kontrollerini atlamalarının en yaygın nedenleri, yaş sınırını tutturamadıkları bir sosyal medya platformuna girmek (yüzde 34), bir çevrimiçi oyuna ya da oyun topluluğuna katılmak (yüzde 30) ve bir mesajlaşma uygulamasını kullanmak (yüzde 29) oldu.
Rapor ayrıca ebeveynlerin biraz üzerinde, yüzde 26’sının, çocuklarının yaş kontrollerini atlamasına izin verdiğini, yüzde 17’sinin ise buna aktif biçimde yardım ettiğini ortaya koydu. Ebeveynler, içeriğin çocukları için uygun olduğundan emin olduklarında böyle davrandıklarını söyledi.
“Oğluma bu kontrolleri aşmasında yardım ettim. Bir oyun oynaması içindi; oyunu tanıyordum ve onun oynamasında herhangi bir sakınca olmadığına inanıyor, kendimi rahat hissediyordum,” dedi 13 yaşındaki bir çocuğun annesi.
Çevrimiçi Güvenlik Yasası gerçekten işe yarıyor mu?
Birleşik Krallık’ın Çevrimiçi Güvenlik Yasası Temmuz 2025’te yürürlüğe girdi ve sosyal medya platformlarının, oyun sitelerinin ve diğer hizmetlerin yaşa uygun güvenlik önlemleri uygulamasını şart koştu.
Yasanın belirli bir etkisi olduğuna dair işaretler var. Hem ebeveynlerin hem çocukların yaklaşık yüzde 68’i, çocukların kullandığı platformlarda geliştirilmiş şikayet araçları, içerik uyarıları ve canlı yayın gibi özelliklere getirilen kısıtlamalar dahil yeni güvenlik önlemleri fark ettiklerini bildirdi.
Buna karşın çocukların neredeyse yarısı (yüzde 49), son bir ay içinde çevrimiçi ortamda zarara uğradığını söyledi; buna şiddet içeren içeriklerle karşılaşmak (yüzde 12), gerçekçi olmayan beden tiplerini teşvik eden içerikler (yüzde 11) ve ırkçı, homofobik ya da cinsiyetçi içerikler (yüzde 10) de dahil. Bunların tümü, yasanın Çocuk Güvenliği Kuralları kapsamında yasaklanmış olması gereken türden içerikler.
Odak grup görüşmelerine katılan çocuklar, ayrıca sağcı siyasi aktivist Charlie Kirk’ün suikast görüntülerini de sosyal medya akışlarında gördüklerini anlattı. “Snapchat’te gördüm. Gözyaşlarına boğuldum ve hemen anneme söyledim,” dedi 14 yaşında bir kız çocuğu.
Rapor, çocukların güvenliğinin çevrimiçi platformlara bir zarara tepki olarak sonradan eklenmek yerine en başından itibaren tasarıma gömülü olması gerektiğini, erişimin de bir platformun sunduğu risk düzeyine göre belirlenmesini ve çocuklara sunulan erişimin “tek tip bir model yerine, gelişim aşamalarına göre uyarlanması” gerektiğini tavsiye ediyor.
Ayrıca ebeveynlerin çocuk güvenliğindeki rolünün altını çiziyor ve onlara “ebeveyn denetimlerini nasıl kuracaklarından, algoritmaların nasıl çalıştığına ve çocukların çevrimiçi ortamda ne gördüğünü nasıl etkilediğine dair açık, anlaşılır açıklamalara” kadar uzanan rehberlik sağlanması gerektiğini vurguluyor.