Chambord’da kuraklık ve sıcak hava dalgalarının etkisi, şatonun bahçelerinde açıkça görülüyor. Susuzluktan etkilenen bitki örtüsü, bahçıvanları peyzajı ve türleri yavaş yavaş yeniden düşünmeye zorluyor.
Bu yıl Chambord Şatosunun çevresinde alışılmışın dışında bir manzara var. Normalde yemyeşil olan çimler ve çiçek tarhları, kuraklık ve aşırı sıcakların etkisiyle sarı ve kahverengi tonlara bürünmüş durumda. Birbiri ardına gelen sıcak hava dalgalarının ardından topraklar son derece kurudu ve bitki örtüsü toparlanmakta zorlanıyor.
REKLAM
REKLAM
Şatonun Fransız usulü düzenlenmiş bahçelerinde bahçıvanlar, bu su kıtlığının yol açtığı sonuçları gözlemliyor. Bu yıl, bazı ağaçlar bile artık zorlandıklarının işaretlerini veriyor. Bu tablo, doğrudan bu tarihi peyzajların geleceğini sorgulatıyor.
Şatonun baş bahçıvanı Julien Billon’a göre, "Başta ağaçlarda çok fark etmiyorduk, daha çok kökleri zayıf olan küçük bitkiler etkilenmişti. Şimdi ise bu sıcak hava dalgasının ağaçların kök sistemini etkilemeye başladığını görüyoruz (...) ve bence zarar göreceğiz, ama bu zarar zamana yayılacak. Bazı ağaçların tamamen kuruması belki iki ya da üç yılı bulacak. Ancak bu yılki aşırı sıcakların etkisi son derece güçlü."
Daha az su, daha dayanıklı bitkiler ve ağaçlar
Görünümle ilgili salt estetik kaygıların ötesinde, bahçelerin yönetim anlayışı bütünüyle değişmek üzere. İklim değişikliğinin hızlanması karşısında su kaynaklarının yönetimi artık başlıca stratejik mesele haline geliyor. Aşırı sıcak hava dalgaları ve yaz kuraklıklarının norm haline gelme riski varken, geleneksel bahçecilik modellerini sürdürmek derin bir sorgulamayı zorunlu kılıyor.
Bu yeni gerçeklikle baş edebilmek için, Ulusal Chambord Mülkü’nün ekipleri yeniden tasarlanmış bir bitki yelpazesi üzerine kapsamlı bir çalışma başlattı. Amaç, yüksek sıcaklıklara dayanabilen ve uzun süren su kıtlığı dönemlerini güç kaybetmeden atlatabilen, daha dirençli bitki türlerini seçmek. Artık kuraklığa uyum sağlamış kserofit bitkilerin (kuraklığa uyumlu türler) ve daha dayanıklı ağaçların tercih edilmesi ve dikilmesi gerekiyor.
Ancak çözülmesi gereken denklem zor, çünkü bu tarihi bahçelerin görkemini, düzenini ve görsel kimliğini korurken aynı zamanda su tüketimlerini radikal biçimde azaltmak gerekiyor.
İnsan dehasının neredeyse beş yüzyıldır manzarayı şekillendirdiği Chambord’da şimdi belirleyici bir yeni aşama başlıyor. Dün prestij arayışı ve kusursuz simetriyle tasarlanan bu bahçeler, bugün iklimin dayattığı koşulların yön verdiği yeni bir tarih yazıyor.