Hindistan'daki bir girişim, kanser taramasında yeni bir yöntem geliştirmek için köpeklerin son derece hassas koku alma duyusunu yapay zeka ile birleştiriyor.
Bengaluru kentinin dışında bulunan bir araştırma merkezinde, 15 eğitimli köpeğe insan nefes örneklerinde kansere işaret eden kokuları ayırt etmeleri öğretiliyor.
REKLAM
REKLAM
Köpekler, nefes örneklerini koklarken beyin aktivitelerini ve hareketlerini kaydeden sensörlerle donatılmış özel kask ve koşum takımları kullanıyor. Elde edilen veriler daha sonra yapay zeka tarafından analiz edilerek köpeklerin tepkilerindeki belirli kalıplar ortaya çıkarılıyor.
Şirket yüzde 90'lık doğruluk bildiriyor
Dognosis, altı hastanede bin 500'den fazla katılımcıyla yürütülen yeni bir çalışmada, yedi kanser türünün tespitinde yüzde 90’ın üzerinde doğruluk oranına ulaşıldığını açıkladı.
Ancak bu sonuçların şirket tarafından paylaşıldığı ve yöntemin güvenilir bir kanser tanı testi olarak kabul edilmesi için henüz yeterli olmadığı vurgulanıyor. Bağımsız kanser uzmanları da bulguların umut verici olduğunu, ancak sonuçların çok daha geniş kapsamlı çalışmalarla doğrulanması gerektiğini belirtiyor.
Onkolog Santhosh Kumar Devadas, çalışmanın erken bir sinyal açısından umut verici olduğunu ancak kesin bir sonuca varılabilmesi için daha büyük bir hasta grubuyla tekrarlanması gerektiğini söyledi.
İnvaziv olmayan bir yaklaşım
Bu yöntemin potansiyel kullanımı, birçok kanser vakasının hastalık ilerledikten sonra teşhis edildiği Hindistan açısından önem taşıyor.
Süreç oldukça basit. Hastalardan yaklaşık 10 dakika boyunca pamuklu bir maskeye nefes vermeleri isteniyor. Alınan örnek daha sonra kapatılarak laboratuvara gönderiliyor. Böylece hastaların test sırasında köpeklerle doğrudan temas etmesi gerekmiyor.
Dognosis, yöntemin ileride geleneksel tıbbi testlere ihtiyaç duyabilecek kişileri belirlemek için ilk aşama bir tarama aracı olarak kullanılmasını hedefliyor. Şirket, olası ticari onay süreci kapsamında ek çalışmalar yürütmeyi planladığını belirtiyor.
Araştırmacılar ise yöntemin gerçek yaşam koşullarında güvenilir bir kanser tespit aracı olarak kullanılabileceğinin gösterilmesi için daha kapsamlı ve bağımsız çalışmalara ihtiyaç olduğunu vurguluyor.