Yerel şerife göre bebeğin hayatta kalmasını muhtemelen serin hava ve kafesin çevresine sarılan havlunun oluşturduğu hava boşluğu sağladı.
ABD'nin Güney Carolina eyaletinde, bir köpek kafesinin içinde toprağa gömülü halde yaklaşık 24 saat geçiren 11 aylık bir bebek sağ kurtarıldı. Polis, bebeğin babası tarafından orada bırakıldığını belirtti.
REKLAM
REKLAM
Koah Sharp, salı günü bir komşunun arazisindeki ağaçlık alanda, ağlar ve üzeri toprak içindeyken bulundu. Büyükbabası John Comer, çarşamba günü Associated Press'e yaptığı açıklamada, bebeğin kısa süre sonra ağlamayı bıraktığını ve bir kamyonetin kasasına çıkarıldığında doğrulup oturduğunu anlattı.
John Comer, "Sevinçten kendimi kaybettim. Ellerimi havaya kaldırdım, gökyüzüne bakıp zıpladım ve Tanrı'ya şükrettim. Aynı anda dizlerimin üzerine çöktüm ve ağlamaya başladım," dedi.
Lexington Bölgesi Şerifi Jay Koon, hastaneden taburcu edilen Koah'ın tamamen iyileşmesinin beklendiğini söyledi.
Bebeğin babası 25 yaşındaki Michael Comer, cinayete teşebbüsle suçlanıyor. Koah'ın kaybolduğu pazartesi gününden bu yana gözaltında tutulan Comer, Batesburg-Leesville kasabasında bir binada saklanırken yakalandı.
Yetkililer olası bir nedene ilişkin ayrıntı vermedi. Michael Comer'ın suçlamalara yanıt verebilecek bir avukatı olup olmadığı da henüz bilinmiyor. Mahkeme duruşmasının perşembe günü yapılması planlanıyor.
Toprağın altından gelen ağlama sesi
Onlarca acil durum görevlisi, kızıl-sarı saçlı bebeği kırsal bölgede aradı. Şerif Koon'a göre ekipler, bir günlük aramanın ardından yeni kazılmış toprak fark etti ve yerin altından ağlama sesi duydu.
Koon, "Tahmin edebileceğiniz gibi, o andan sonra zamanla yarış başladı. Herkes onu çıkarmaya çalışıyordu," sözlerini kullandı.
Şerife göre Koah, serin hava ve gömülü kafesin etrafına sarılmış bir havlunun oluşturduğu hava boşluğu sayesinde hayatta kalmış olabilir. Koon, kurtarıldığında bebeğin "hayata tutunmaya çalıştığını" söyledi.
Koah'ın kafesten çıkarılmasını izleyen büyük halası Amber Hammond, "Koah'ın güvende olduğunu bildiğimiz için şimdi daha iyiyiz," diye konuştu.
Bakıcısı gelmeden götürüldü
Yetkililere göre Koah, Michael Comer'ın annesinin bakımındaydı. Başka bir bakıcı yoldayken büyükanne, bir işini halletmek üzere bebeği oğluna bıraktı.
Koon, "Bakıcı geldiğinde Michael gitmişti ve Koah da onunla birlikteydi," dedi.
Şerif, bölgedeki çeşitli işletmelere ait güvenlik kamerası görüntülerinde Michael Comer'ın pazartesi öğleden sonra bebek olmadan görüldüğünü de belirtti.
John Comer, oğlunun kalacak bir yere ihtiyaçları olduğunu söylemesi üzerine pazartesi günü onu ve torununu evine aldığını anlattı. Şimdi oğlunun kendisinden yararlandığını düşünüyor. Yine de onları kabul ettiği için şükrettiğini söyledi: Başka bir yere gitmiş olsalardı Koah zamanında bulunamayabilirdi.
John Comer, "Sanki her şeyi önceden planlamış ve ne yaptığını biliyormuş gibi görünüyor. Fırsatını bulup bunu yaptı. Burada olmasalardı nereye gittiğini kimsenin bileceğini sanmıyorum. O zaman bu çok farklı bir hikâye olurdu," dedi.
Hammond, yeğeninin "anneyle aynı eyalette olmak istemediği" için bebeği New York'a götürmekten söz ettiğini anlattı. Koah kaybolduğunda Hammond ve diğer akrabaları, Michael Comer'ın bebeği başka birine bıraktığını düşünmüş.
Hammond, "Böyle bir şey olabileceği hiç aklımıza gelmedi," sözlerini dile getirdi.
Şerif Koon, Koah'ın anne ve babasının "bazı sorunlar yaşadığını" belirterek, "Çocuklar bazen bunların ortasında kalıyor" diye konuştu.
Lexington Bölgesi mahkeme kayıtlarına göre Michael Comer, temmuz ayındaki bir gözaltıyla bağlantılı aile içi şiddet ve ağırlaştırılmış kamu huzurunu bozma suçlamalarını kabul etmesinin ardından ekim ayında denetimli serbestlik cezasına çarptırıldı.
Savcılar, yapılan anlaşma kapsamında silahla ilgili suçlamayı düşürdü; Comer'ın cezaevinde geçirdiği iki ayı aşkın süre de cezasından sayıldı.
Geçen hafta sonu Koah'a bakan Hammond, bebeğin kendi başına ayağa kalkmaya çalıştığını ve Mickey Mouse çizgi filmlerini izlemeyi sevdiğini söyledi.
John Comer ise torunu toprağın altında bulunana kadar onun ağladığını hiç duymadığını anlattı.
"Hep mutluydu. Yüzünde hep bir gülümseme olurdu."