Bilim insanları, kasların saldığı biyolojik sinyallerin egzersizin Parkinson hastalığının ilerleyişini yavaşlatmaya yardımcı olabileceğini gösteren yeni kanıtlar ortaya koyuyor.
Neuroprotection (kaynak İngilizce)dergisinde yayımlanan bir derleme makalesi, egzersizin yalnızca güç, denge ve hareketliliği artırmakla kalmadığını savunuyor. Ayrıca, kan dolaşımı yoluyla vücuda yayılan ve iltihaplanmayı azaltabildiği, sinir hücrelerini koruyabildiği ve beyin fonksiyonlarını destekleyebildiği düşünülen “exerkine” adı verilen moleküllerin salınımını da tetikliyor. Bu da, sağlık sistemlerinin rutin nörolojik bakımın bir parçası olarak fiziksel aktiviteye daha fazla ağırlık verip vermemesi gerektiğine ilişkin yeni soruları gündeme getiriyor.
REKLAM
REKLAM
Araştırmacılar, kanıtların önemli bir bölümünün hâlâ klinik öncesi aşamada olduğunu hatırlatırken, bulgular iskelet kaslarının beyinle nasıl iletişim kurduğuna dair artan bir anlayışa işaret ediyor.
“Exerkine'lerin kas ile beyin arasındaki karşılıklı iletişimin aracı olarak görev yaptığını gördük,” dedi (kaynak İngilizce)çalışmanın yazarı Salomón Páez-García. “Beyin kasları kontrol etse de, egzersiz yapan kaslar exerkine'ler aracılığıyla beyne geri yararlı sinyaller gönderiyor.”
Parkinson hastalığı dünya genelinde 10 milyondan fazla insanı etkiliyor ve nüfuslar yaşlandıkça görülme sıklığının artmaya devam etmesi bekleniyor. Mevcut ilaçlar, büyük ölçüde altta yatan hastalık sürecini yavaşlatmaktan ziyade belirtileri kontrol etmeye odaklanıyor; bu da yaşam tarzına yönelik müdahaleleri giderek daha önemli bir araştırma alanı haline getiriyor.
Bulgular, egzersizin isteğe bağlı bir ek uygulama değil, Parkinson bakımının temel bir unsuru olarak ele alınması yönünde hasta gruplarının yaptığı çağrıları da güçlendiriyor. Nörologlar hâlihazırda fiziksel aktivite önerseler de, bu alana özel rehabilitasyon hizmetleri çoğu zaman personel yetersizliği ve finansman baskıları nedeniyle sınırlı kalıyor.
Araştırmacılar, sonuçların önemini abartmaktan kaçınıyor. Derleme, kas kaynaklı sinyal moleküllerine ilişkin kanıtların büyük bölümünün laboratuvar ve hayvan çalışmalarından geldiği ve bu yolları hedeflemenin Parkinson hastalığının seyrini insanlarda değiştirip değiştirmeyeceğini anlamak için hâlâ büyük ölçekli klinik denemelere ihtiyaç duyulduğu sonucuna varıyor.
“Exerkine'ler, egzersiz kaynaklı nöroproteksiyonun olası biyobelirteçleri ve aracıları olarak öne çıkıyor, ancak daha yüksek kaliteli çalışmalara ihtiyaç var,” dedi araştırmacılar.