Hükümet, ideolojik yelpazenin her iki ucundaki profesyonellerin aylardır süren protestolarına rağmen, “en temsilci sendikaların” düzenlemeyi desteklediğini savunuyor. Taslak yasa şimdi Kongre’den onay almak zorunda.
Sağlık Bakanı, Mónica García, her siyasi görüşten doktor ve sağlık çalışanını aynı safta buluşturan aylardır süren protestoların ardından bu kilit sektördeki personele yönelik yeni Çerçeve Statü’nün tanıtıldığı Bakanlar Kurulu sonrasındaki basın toplantısında basının karşısına çıkmak istemedi.
REKLAM
REKLAM
Bu açıkça popüler olmayan düzenlemeyi savunmak ise sözcü bakan, sosyalist Elma Saíz’e düştü. Saíz, bugün onaylanan metne karşı bir araya gelen ve metnin Meclis’teki süreci henüz başlamamışken sokakları dolduran meslek birliklerinin itirazlarına karşın, tasarının SATSE-FSES, CC.OO., UGT ve CSIF gibi "çoğunluk sendikaları" tarafından desteklendiğini söyleyerek reformu savundu.
Hekim ve diğer sağlık çalışanları, anestezi uzmanı olan ve Sumar çatısı altında Más Madrid kotasından hükümetin azınlık kanadını temsil eden García’nın reformunda yer almadığını söyledikleri bir dizi talepte bulunuyor. Bunlar arasında, çalışma günlerinin olağanüstü kısmı olan nöbetlerin Sosyal Güvenlik primine esas alınması ve art arda tuttukları nöbetlerin ardından, Ulusal Polis ya da cezaevi personeli için geçerli toplu sözleşmelerde olduğu gibi, gece nöbeti tazminatı veya ek izin günleri tanınması da var.
Meslek örgütleri ayrıca doktorlar için özel bir A1 meslek sınıfı oluşturulmasını, (hafta içi sabah vardiyalarında) haftalık azami çalışma süresinin 35 saatle sınırlandırılmasını ve bunun üzerindeki fazla mesainin gönüllü ve ücretli sayılmasını istiyor. Bunun yanı sıra gönüllü, kısmi ya da tam erken emeklilik sisteminin getirilmesini ve zorunlu yer değiştirmenin yasaklanmasını talep ediyorlar.
İki on yıl sonra sosyal ve sağlık alanındaki personel rejimini güncelleyen yasa, haftalık azami çalışma süresini sektördeki Avrupa ortalamasının altına inerek 45 saate düşürüyor. Çalışma Bakanı Yolanda Díaz, genel nüfus için geçerli azami haftalık çalışma süresini mevcut 40 saatten 37,5 saate indirmeye çalışmış, ancak metin geçtiğimiz eylül ayında sağ partiler tarafından Kongre’de reddedilmişti.
Nöbetler söz konusu olduğunda, fiili çalışmanın azami süresi 17 saatle sınırlandırılıyor ve bu, görünürde mevcut 24 saatin altında bir sınır anlamına geliyor. Ancak önemli bir istisna var: Ön taslağın 97. maddesi, kesintisiz uygun bakımın garanti edilemediği hallerde ve "bunu haklı kılan örgütsel ya da hizmetle ilgili nedenler bulunduğu sürece, azami çalışma süresinin aşılabileceğini" öngörüyor. Metin ayrıca statülü araştırmacı personel kategorisinin oluşturulmasını ve iş-yaşam dengesini kolaylaştırmaya yönelik önlemleri de içeriyor.
Taslağa sert eleştiriler yönelten sendika temsilcileri (CESM, SMA, Metges de Catalunya, AMYTS, SME ve O'MEGA) uzlaşmaktan çok uzak. Bu örgütler, 15 Haziran günü saat 12.00’de Sağlık Bakanlığı binasının önünde yapılmak üzere yeni bir ülke çapında eylem çağrısı yaptı. Sendikalar, bakanlığı "oyalama, hareketsizlik ve tam bir öneri yokluğu" stratejisi izlemekle suçluyor.
Saíz, gündemde kalmayı sürdüren taleplerin önemli bir bölümünün artık bakanlığın yetki alanına girmediğini savundu: "Maaşlar, kadrolar, hizmetlerin örgütlenmesi ve profesyonellerin çalışma koşullarının büyük kısmı konusunda yetki sahibi olan birimler özerk bölgeler" diyen Saíz, aynı zamanda Kapsayıcılık, Sosyal Güvenlik ve Göçlerden sorumlu bakanlık görevini de yürütüyor.