Hükümet, 'başlıca sendikaların' düzenlemeyi desteklediğini savunuyor; ideolojik yelpazenin her iki ucundaki profesyoneller aylardır protesto ediyor. Taslak yasa şimdi Kongre'nin onayına sunulacak.
Sağlık Bakanı, Mónica García, her devlette kilit öneme sahip bu sektörün personeline yönelik yeni Çerçeve Statü’nün, aylarca süren ve her görüşten doktor ile sağlık çalışanını bir araya getiren gösterilerin ardından Bakanlar Kurulu’nda sunulmasının ardından düzenlenen basın toplantısında kameraların karşısına çıkmadı.
REKLAM
REKLAM
Bu açıkça popüler olmayan düzenlemeyi savunan ise, sosyalist hükümet sözcüsü Bakan Elma Saíz oldu. Saíz, bugün onaylanan metnin, Meclis’teki yasama süreci hâlâ başlamamış olsa da, taslağa karşı bir araya gelen örgütlerin değil, “çoğunluk sendikaları” olarak nitelediği SATSE-FSES, CC.OO., UGT ve CSIF tarafından desteklendiğini söyledi.
Sağlık çalışanları, anestezi uzmanı olan ve hükümet içinde Sumar’ın Más Madrid kotasından gelen azınlık kanadını temsil eden García’nın reformunda yer almadığını söyledikleri bir dizi düzenleme talep ediyor. Bunlar arasında, mesai günlerinin olağanüstü bölümü olan nöbetlerin Sosyal Güvenlik primine esas alınması ve art arda tuttukları nöbetlerin ardından kendilerine gece mesaisi zammı veya izin günü tanınması da var; tıpkı Ulusal Polis veya cezaevi memurlarının toplu sözleşmelerinde olduğu gibi.
Profesyoneller ayrıca doktorlar için özel bir A1 meslek sınıfı oluşturulmasını, (hafta içi sabah mesaisiyle sınırlı) haftalık azami 35 saatlik çalışma süresi getirilmesini ve her türlü fazla mesainin gönüllü kabul edilip ücretlendirilmesini istiyor. Bunun yanında, gönüllü, tam ya da kısmi bir erken emeklilik sisteminin hayata geçirilmesini ve zorunlu yer değiştirmenin yasaklanmasını talep ediyorlar.
İki on yıl sonra sosyal ve sağlık personeline ilişkin mevcut çerçeveyi güncelleyen yasa, haftalık azami çalışma süresini sektörün Avrupa ortalamasının altına inerek 45 saate düşürüyor. Çalışma Bakanı Yolanda Díaz, yürürlükteki 40 saat yerine tüm nüfus için haftalık 37,5 saatlik genel bir üst sınır getirmeye çalışmış, ancak metin geçen eylül ayında sağ partilerin oylarıyla reddedilmişti.
Nöbetler söz konusu olduğunda, azami sınır fiili çalışma için 17 saat olarak belirleniyor; bu da görünürde mevcut 24 saatlik sürenin kısaltılması anlamına geliyor. Ancak işin püf noktası burada: taslağın 97. maddesi, uygun kesintisiz bakım garanti edilemediğinde ve “bunu haklı kılan örgütsel veya hizmete ilişkin nedenler bulunduğu sürece” mesainin azami süresinin aşılabileceğini öngörüyor. Metin ayrıca statülü araştırmacı personel kadrolarının oluşturulmasını ve iş-özel yaşam dengesine yönelik önlemleri de içeriyor.
Tasarının içeriğinden memnun olmaktan çok uzak olan eleştirel sendika temsilcileri (CESM, SMA, Metges de Catalunya, AMYTS, SME ve O'MEGA), 15 Haziran’da ülke çapında yeni bir gösteri, saat 12.00’de, Sağlık Bakanlığı’nın merkezi önünde düzenleme çağrısı yaptı. Bu sendikalar, bakanlığı “oyalama, hareketsizlik ve tam bir öneri yokluğu” stratejisi izlemekle suçluyor.
Saíz, gündemde kalmaya devam eden taleplerin önemli bir bölümünün artık bakanlığın yetki alanına girmediğini savundu: “Ücretler, kadrolar, hizmetlerin örgütlenmesi ve profesyonellerin çalışma koşullarının önemli bir kısmı konusunda yetkili olanlar, özerk topluluklardır” diyen Saíz, aynı zamanda Kapsayıcılık, Sosyal Güvenlik ve Göçler bakanlığını da yürütüyor.