17 Nisan 2026 Cuma günü yürürlüğe giren 10 günlük ateşkes, İsrail ile Hizbullah arasındaki haftalar süren şiddetli çatışmaları durdururken, bölge sakinleri Nabatiye gibi Güney Lübnan kentlerine geri dönmeye başladı ve karşılarında yaygın bir yıkım buldu. Ateşkes yürürlüğe girmeden hemen önceye kadar süren bombardımanların ardından sokaklar moloz, kırık camlar ve hasar gören binaların kalıntılarıyla kaplandı.
REKLAM
REKLAM
Aynı sabah aileler yaya ya da minibüslerle gelmeye başladı, artık zor tanıdıkları mahallelere adım attılar. Çoğu evlerini yerle bir olmuş ya da yanıp kararmış halde buldu. Kimileri geriye kalanlara girmeden önce sessizce durup bekledi; bazıları ise hemen tozu, kırık camları temizlemeye koyuldu. Az sayıda esnaf, mümkün olan yerlerde kepenk açıp eşiklerini süpürerek normal hayata dönüşün ilk işaretini verdi; komşular ise enkazı karıştırıp belge, fotoğraf ya da kurtarılabilecek herhangi bir şey aradı.
Sakinler, çoğu zaman çıplak elleriyle ya da basit aletlerle yan yana çalıştıklarını anlattı. Duvarlar çatlamış, elektrik kabloları ortaya saçılmış olsa da bazıları, başka yerlerde yerinden edilmiş olmaktansa belirsizliği göze alıp hasar görmüş dairelerinde gecelemeyi tercih etti.
Sur’dan dönen bir adam, yaşadığı şoktan çok rahatlama hissettiğini söyledi. “Burada olmak misafir kalmaktan daha iyi” diyerek, diğerlerinin günlük rutini yeniden kurma çabasıyla sessizce yiyecek, su ve jeneratörleri paylaştığını izledi.
Ateşkes yürürlüğe girmeden dakikalar önce düzenlenen saldırılar, Nabatiye ve çevresindeki bölgeleri vurdu; resmi ve güvenlik binalarının yakınındaki alanları, Sérail semtinin bazı kısımları da dahil olmak üzere hedef aldı. Zamanlaması eleştirilere yol açtı; bazıları ateşkesi, son bir bombardıman dalgasının ardından gelen bir adım olarak görüyor. Ateşkes, İran ve Amerika Birleşik Devletleri’ni de kapsayan görüşmeler için alan açsa da kalıcılığı hâlâ belirsiz.
