Yaklaşık iki milyon Portekizli migrenle yaşıyor. Özellikle kadınları etkileyen bu nörolojik hastalık iş, aile ve sosyal yaşamı kısıtlıyor; buna rağmen hâlâ yeterince teşhis edilmediği için çok sayıda hasta uygun bakım ve tedavi almıyor.
Stresten kaynaklanan baş ağrıları vardır; fiziksel çabanın ardından ortaya çıkanlar, çok şiddetli ama hızla kaybolanlar da vardır. Bir de gerçek birer prangaya dönüşen ve insanı her şeyi bir kenara bırakmaya zorlayanlar var.
REKLAM
REKLAM
Migrenle yaşayanlar için bir atak, çalışamamak, ders çalışamamak ya da günlük temel görevleri yerine getirememek anlamına gelebilir.
Hastalığın yaklaşık iki milyon Portekizliyi etkilediği tahmin ediliyor. Lancaster Üniversitesi’nden bir araştırma ekibinin The Work Foundation için hazırladığı bir çalışmaya (kaynak Portekizce) göre Portekiz’de kadınların yüzde 24’ü, erkeklerin ise yüzde 13’ü migren hastası.
Dünya genelinde yaklaşık 1,3 milyar kişi migrenle yaşıyor; bu hastalık en sık görülen nörolojik rahatsızlıklardan biri ve başlıca sakatlık nedenleri arasında.
Migren özellikle kadınları etkiliyor ve günlük hayatın birçok yönünü kısıtlayabiliyor. Avrupa Migren ve Baş Ağrısı İttifakı’nın yakın tarihli bir çalışmasından (kaynak Portekizce) elde edilen veriler bunu doğruluyor; zira Portekiz’de migreni olan kadınların yüzde 92’si, bu baş ağrılarının en az bir gün boyunca çalışma, öğrenim görme veya günlük aktivitelerini sürdürme kapasitelerini sınırladığını söylüyor.
Yalnızca iş göremez hale getirmekle kalmayan migren atakları, bulantı ve kusma, ışığa, gürültüye ve kokulara aşırı hassasiyet, düşünme hızında yavaşlama ve konsantrasyon güçlüğü gibi başka belirtilerle de seyredebilir.
Hastalık hâlâ yeterince teşhis edilmiyor ve tanı ile takipte yaşanan sıkıntılar Portekiz’de de görülüyor. 2025’te yayımlanan bir ulusal uzlaşı raporuna (kaynak Portekizce) göre baş ağrısı çeken hastaların yaklaşık yüzde 40’ı tıbbi takip almıyor; takipte olanların ise yarısından fazlası özel sektöre başvuruyor.
Aynı belge, yaklaşık 1,5 milyon Portekizlinin baş ağrıları nedeniyle tıbbi takibe ihtiyaç duyacağını ve bu hastaların yaklaşık yüzde 90’ının birinci basamak sağlık hizmetleriyle karşılanabileceğini öngörüyor.
Avrupa Migren ve Baş Ağrısı İttifakı’nın "Kadınlarda Migren – Görünmez Hormonal Örüntü" başlıklı çalışması da, migrenle uyumlu belirtileri bulunan kadınların neredeyse yarısının (yüzde 42) hiç tıbbi tanı almadığını, migreni olanların yüzde 33,6’sının hiç doktora gitmediğini ve yüzde 72,4’ünün kendi kendine ilaç kullandığını ortaya koyuyor.
"Bu rakamlar, migrenin hâlâ yeterince ciddiye alınmadığını ve ülkemizde birçok kişi için uygun tedaviye erişimin hâlâ bir meydan okuma olduğunu gösteriyor" diyor MiGRA Portugal – Portekiz Migren ve Baş Ağrısı Hastaları Derneği Genel Kurul Divan Başkanı Isabel Pireza. "Tanıyla etkili tedavi arasındaki mesafenin hızla kısaltılması, kimsenin bu hastalığa zincirlenmiş halde yaşamak zorunda kalmaması için hayati önem taşıyor" diye ekliyor.
Hastalık iş yaşamını da etkiliyor. Portekizli şirket çalışanları arasında yapılan bir araştırma, kriz dönemlerinde işe devamsızlık ve iş görme kapasitesinde düşüş yaşandığını ortaya koydu. Baş ağrısıyla ilişkili bir hastalığı bulunan ve atak sırasında planlanan işin yarısından azını yaptığını söyleyen çalışanların yüzde 29’unda migren vardı.
Atakların öngörülemezliği, kişisel ilişkileri, profesyonel sorumlulukları ve diğer günlük aktiviteleri de etkileyebiliyor. Migren hastaları enerji eksikliği, duygusal zorluklar ya da ruh sağlığıyla ilgili sorunlar yaşayabiliyor.
"Migren, en bilinen belirtisi olan baş ağrısının çok ötesine geçen bir nörolojik hastalıktır. Aile yaşamı, sosyal hayat, eğitim ve iş hayatı üzerinde derin bir etkisi olabilir. Belirtileri fark etmek ve doğru tanıya ulaşmak, bu acı döngüsünü kırmak, herkesin en uygun takip ve tedaviye erişmesini sağlamak ve yaşam kalitesini yeniden kazanmasına yardımcı olmak için hayati önem taşıyor" diye açıklıyor Portekiz Baş Ağrısı Derneği Başkanı Filipe Palavra.
MiGRA Portugal yöneticisine göre "insanların hâlâ normal olmaması gereken bir ağrıyı normalleştirdiğini çok sık görüyoruz. Migreni olanların böyle yaşamak zorunda olmadığını, çözüm yolları bulunduğunu bilmelerini istiyoruz; yardım istemek, yeniden özgürlüklerine kavuşmanın ilk adımıdır".