Avrupa'da flört etmek bütçeyi zorlayabiliyor. Bazı kentlerde randevu maliyeti oldukça yüksek; ancak maaşlar hesaba katıldığında sıralama değişiyor.
Biriyle buluşma planlarken masrafları düşünüyor musunuz? Maddi durumunuz, bir ilişkiye başlamaya hazır hissedip hissetmediğinizi etkiliyor mu?
Romantizm yalnızca duygulardan ibaret değil; flört etmenin de bir maliyeti var. Kahve, içki veya akşam yemeği bütçeyi zorlayabiliyor. Bazı insanlar için para, yalnızca buluşacakları yeri değil, bir ilişkiye başlayıp başlamayacaklarını da etkileyebiliyor.
Peki Avrupa'da bir randevunun maliyeti ne kadar? Deutsche Bank Araştırma Enstitüsü'nün "Dünya Fiyatlarının Haritalandırılması 2026 (Mapping the World's Prices 2026)" raporuna göre bu tutar şehirden şehre büyük farklılık gösteriyor.
'Ucuz Randevu Endeksi' neleri kapsıyor?
Endekste bir şişe şarap, bir kot pantolon, bir elbise, iki kahve, orta fiyatlı bir restoranda iki kişilik yemek, iki sinema bileti, iki tek yön toplu taşıma bileti ve beş kilometrelik taksi yolculuğu yer alıyor.
Kot pantolon ve elbise de hesaba katıldığı için giyim, toplam maliyetin önemli bir bölümünü oluşturabiliyor. Bu nedenle endeks yalnızca buluşma sırasında yapılan harcamaları yansıtmıyor.
Fiyatlar, kullanıcıların paylaştığı verilere dayanan Numbeo'dan alınıyor. Numbeo resmî bir veri kaynağı değil.
En pahalı kentler İsviçre'de, en ucuzu İstanbul
İncelenen 28 Avrupa kenti arasında ilk iki sırayı İsviçre şehirleri alıyor. Endeksteki harcamaların toplamı Cenevre'de 407 euro (22.588,5 TL), Zürih'te ise 400 euro (22.200 TL).
İstanbul, 168 euro (9.324 TL) ile listedeki en ucuz kent. Ancak burada bile endeksteki harcamalar azımsanmayacak bir tutara ulaşıyor.
Diğer bir yandan İstanbul kazanılan maaşa göre en pahalı ikinci şehir konumunda. İstanbul'da bir randevunun maliyeti, aylık net maaşın yüzde 16,7'sine denk geliyor.
Roma'da maliyet 195 euro (10.822,5 TL); böylece iki şehirde de 200 euronun (11.100 TL) altında kalıyor.
28 kentin basit ortalaması 270 euro (14.985 TL). Rakamlar, 2026 yılının ortasındaki fiyatları yansıtıyor.
İskandinav kentlerinde de maliyet yüksek. Oslo ve Kopenhag 323 euro (17.926,5 TL) ile üçüncü sırayı paylaşıyor. Stockholm 310 euro (17.205 TL) ile altıncı, Helsinki 296 euro (16.428 TL) ile sekizinci sırada.
Birleşik Krallık, diğer büyük ekonomilerden daha pahalı
Avrupa'nın en büyük ekonomilerindeki kentler arasında Londra, 317 euro (17.593,5 TL) ile en pahalı şehir. Birleşik Krallık'tan Birmingham da 290 euro (16.095 TL) ile ilk 10'da yer alıyor.
Paris'te maliyet 279 euro (15.484,5 TL) ile Avrupa ortalamasına yakın. İtalya'da ise aynı harcama kalemleri Milano'da 278 euro (15.429 TL), Roma'da 195 euro (10.822,5 TL) tutuyor. Bu fark, tek bir ülkenin şehirleri arasında da fiyatların önemli ölçüde değişebildiğini gösteriyor.
Listedeki üç Alman kentinin tamamı Avrupa ortalamasının altında ve birbirine oldukça yakın. Maliyet Münih'te 260 euro (14.430 TL), Berlin ve Frankfurt'ta 254 euro (14.097 TL).
İspanya'daki iki şehir de en ucuzlar arasında. Madrid'de 219 euro (12.154,5 TL) olan tutar, Barselona'da 213 euro (11.821,5 TL).
Diğer kentlerde maliyet Dublin'de 294 euro (16.317 TL), Edinburgh'da 290 euro (16.095 TL), Brüksel'de 271 euro (15.040,5 TL), Amsterdam'da 263 euro (14.596,5 TL) ve Viyana'da 250 euro (13.875 TL). Varşova ve Lizbon'da 225 euro (12.487,5 TL), Atina'da 222 euro (12.321 TL), Prag'da ise 214 euro (11.877 TL).
En pahalı kentlerin çoğu Avrupa'da
Dünya genelinde maliyetin en yüksek olduğu 10 kentin sekizi Avrupa'da. Avrupa kentleri ilk 20'nin 14'ünü, ilk 30'un ise 20'sini oluşturuyor. İstanbul, en ucuz 20 kent arasındaki tek Avrupa şehri.
İncelenen 28 Avrupa kentinde ortalama maliyet 270 euro (14.985 TL). Avrupa dışındaki diğer 41 kentte ise ortalama 195 euro (10.822,5 TL).
Tel Aviv-Yafa, 365 euro (20.257,5 TL) ile dünya sıralamasında üçüncü ve ilk beşte yer alan tek Avrupa dışı şehir.
New York 308 euro (17.094 TL) ile sekizinci, Los Angeles 288 euro (15.984 TL) ile 13'üncü, San Francisco 281 euro (15.595,5 TL) ile 14'üncü sırada. Sydney'deki 270 euroluk (14.985 TL) maliyet Amsterdam'daki 263 euroya (14.596,5 TL), Dubai'deki 243 euroluk (13.486,5 TL) maliyet Berlin'deki 254 euroya (14.097 TL) yakın. Singapur ve Madrid'de ise tutar aynı: 219 euro (12.154,5 TL).
Tokyo'da 161 euro (8.935,5 TL), Seul'de 163 euro (9.046,5 TL) olan maliyet İstanbul'daki 168 euronun (9.324 TL) altında. Hong Kong'daki 196 euroluk (10.878 TL) tutar da Roma'daki 195 euroya (10.822,5 TL) yakın.
Gelir hesaba katılınca sıralama tersine dönüyor
Fiyatlar tek başına maliyetin ne kadar karşılanabilir olduğunu göstermiyor. Endeksteki buluşma Zürih ve Cenevre'de en pahalı, ancak maaşlar da bu kentlerde en yüksek düzeyde.
Bu nedenle buluşmanın maliyeti, aylık net maaşın Zürih'te yüzde 5,6'sına, Cenevre'de yüzde 6,4'üne karşılık geliyor. İncelenen Avrupa kentleri arasındaki en düşük oranlar bunlar.
Onları Lüksemburg yüzde 6,6, Amsterdam yüzde 6,7 ve Frankfurt yüzde 7,2 ile izliyor.
Güney ve Orta Avrupa'da tablo tersine dönüyor. Atina'da buluşmanın maliyeti 222 euro (12.321 TL); Zürih'teki tutarın biraz üzerinde yarısı.
Ancak bu harcama, kentteki ortalama 1.132 euroluk (62.826 TL) aylık net maaşın yüzde 19,6'sına karşılık geliyor. Bu, incelenen 28 Avrupa kenti arasındaki en yüksek oran. Atina'yı İstanbul yüzde 16,7, Lizbon yüzde 16,3 ve Budapeşte yüzde 15,6 ile takip ediyor.
Deutsche Bank'ın kullandığı şehir düzeyindeki maaş tahminleri Numbeo'ya ait. Bu tahminlere dayanan oranlar, Eurostat'ın ortalama ücret alan, çocuksuz ve bekâr bir kişi için yayımladığı yıllık net kazanç verileriyle hesaplanan oranlara genel olarak yakın. Ancak Eurostat verileri şehirleri değil, ülke ortalamalarını esas alıyor.
Eurostat verileri kullanıldığında Atina'da buluşma maliyetinin gelire oranı 7,2 yüzde puan düşerek yüzde 12,4 oluyor. Lizbon'da ise Numbeo'nun maaş tahminine göre yüzde 16,3 olan oran, Eurostat verileriyle yüzde 12,6'ya geriliyor.
ABD verileriyle gelir ve ilişkiye hazır hissetme arasındaki bağlantıyı inceleyen Johanna Peetz ve Geoff MacDonald, genç yetişkinlerin maddi durumuyla romantik ilişki isteği, kendilerini ilişkiye hazır hissetmeleri ve bir ilişkiye başlama olasılıkları arasında bağlantı buldu.
Chen-Hao Hsu ve Henriette Engelhardt'ın Avrupa üzerine araştırması da geçici işlerde çalışmanın ve işsizliğin, bekâr kadın ve erkeklerin birlikte yaşamaya veya evliliğe dayalı bir ilişki kurma olasılığını düşürdüğünü ortaya koydu.