Son Dakika

Son Dakika

“Donbass Savaşı’nda ölülere bile rahat yok”

Okunan haber:

“Donbass Savaşı’nda ölülere bile rahat yok”

“Donbass Savaşı’nda ölülere bile rahat yok”
Metin boyutu Aa Aa

Hranitne, Ukrayna’nın doğusunda, savaş bölgesinin merkezinde bir yerleşim yeri. Burası, Rus yanlısı ayrılıkçılarla Ukrayna Devleti arasındaki sınırı Kalmius Nehri’nin oluşturduğu nam-ı diğer “kırmızı bölge”.

18. Yüzyıl’da Urum Türkleri tarafından kurulan Hranitne nüfusuna İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra Kırım Tatarları da eklenmiş. Bombaların kullanılamaz hale getirdiği onlarca terkedilmiş evi ve bomboş sokaklarıyla Hranitne bugün bir hayalet kasaba.

Kasabanın sayısız dehşet hikayelerinden kimsenin aklından çıkaramadığı anı anlatmaya “Oradaki evin yanında bombanın oluşturduğu koca deliği görüyor musun? İşte orada oldu.” diye başlıyor Vasylyna Nikolaeva.

Natalia Liubchenkova

Kasaba ahalisinden 2 çocuklu bir aile. Bir gün yakınlardaki bir kasabaya gitmeleri gerekmiş. Yolculuk uzun ve tehlikeli olduğundan büyük kızlarını komşuya bırakmışlar. İşte o gün, komşunun evi bombalanmış. Küçük kız çocuğu oracıkta hayatını kaybetmiş, komşu yaralanmış.

“Ama bu savaşta ölülere bile rahat yok” diye devam ediyor anlatmaya. Kasabaya dönüp de acı haberle karşılaşan aile kızlarını toprağa verdikten bir gün sonra bu kez küçük kızın mezarı bombalanıyor. Kabristanı ziyaret etmek o günden bu yana tehlikeli olduğu için yasaklanmış.

Natalia Liubchenkova

Natalia Liubchenkova

Nikolaeva köyde bize rehberlik ediyor. Halk evini, idari binaları ziyaret ediyoruz. Binalar da tıpkı kasaba halkı gibi savaşın izlerini taşıyor. Binaları gezerken bu kez daha kişisel bir hikayenin anıları canlanıyor Nikolaeva’nın hafızasında.

“2014’te savaş patlak verdiğinde burada çalışıyordum ve hamileydim” diyor, “İş arkadaşlarım sadece kendimi güvende hissedeyim diye bombardıman başladığında penceresiz odalara götürürlerdi beni.”

Bir keresinde eşinin tuvaleti kullanmak üzere bahçede olduğunu ve bir anda bombardımanın başlamasıyla çıplak ayak korunağa koşmak zorunda kaldığını hatırlıyor. Eşi o geceyi yarı çıplak korunakta geçirince evlerini terketmek zorunda olduklarına ikna olmuşlar. İneklerini kesip çiğ eti kişisel eşyalarıyla arabaya yüklemiş. Ateş altında hayatlarının en tehlikeli yolculuğuna çıkmışlar canlarını kurtarmak için.

Natalia Liubchenkova

Çatışmaların durulmasıyla Hranitne’ye geri dönmüşler. Çocuğu şimdi 3 yaşında. Kasaba eskisine göre daha güvenli olsa da bombalar düşmeye devam ediyor.

Hranitne sokakları oldukça sessiz. Birkaç yaya geçiyor. Arabalar yok denecek kadar az.

Natalia Liubchenkova

Ancak Köy meclisinin kapılarının ardında hayat devam ediyor. Yüksek sesle çalan müzik, hınca hınç dolu koridorlar. “İki müzik grubu prova yapıyor, benim odamda ise aktivistlerin toplantısı var” diye açıklıyor Nikolaeva.

Hranitne’deki hasarın büyük bölümü 2014-2015 yıllarında oluşmuş. Harabeye dönen evler o zamandan bu yana kendi haline bırakılmış. Bütçe ve insan gücünden mahrum kasabada sadece sağlık merkezinde oluşan hasarın onarılması bile yıllar almış.