Sönük el dışarı, canlı el içeri. Filmin 10. yılı için yeni bir ‘La La Land’ afişi yayımlandı; Ryan Gosling’i yıllardır uyutmayan o minik ayrıntı düzeltilmiş.
Ryan Gosling’i on yıldır sinir eden küçücük bir detaydan söz ediyoruz. Şimdi, La La Hand destanı nihayet sona eriyor...
REKLAM
REKLAM
Damien Chazelle’in La La Land filmi, gelecek ay onuncu yılı şerefine yeniden vizyona giriyor. Başrollerde, Los Angeles’ta hayallerinin peşinden koşarken tanışıp âşık olan bir çifti canlandıran Gosling ve Emma Stone vardı. Stone En İyi Kadın Oyuncu Oscar’ını, Chazelle ise 2017 töreninde En İyi Yönetmen ödülünü kazandı. Film, meşhur skandalda En İyi Film kazananı olarak yanlışlıkla açıklanmış, gerçek kazanan Moonlight ise ancak daha sonra büyük ödülü alabilmişti.
10. yıl yeniden gösterimini kutlamak için filmin ekibi, o can sıkıcı detayı barındıran afişi değiştirme kararı aldı.
Gosling’in bu afişten ne kadar nefret ettiğini sakladığı yok. Sorunu sokak lambeleri, Los Angeles silueti, renk düzeni ya da onun kibirli “beyaz adam cazı kurtarıyor” hali değil. Mesele eli; daha doğrusu bileğinin pozisyonu. Bileği bükük, eli co-star’ıyla dansın ortasında havada dümdüz duruyor.
“Bu fotoğrafın filmin afişi olacağını bilmiyordum,” diye anlattı Gosling, 2024’te Wall Street Journal (kaynak İngilizce)’a verdiği bir söyleşide. “Aslında ellerimizi havaya kaldırmamız gerekiyordu ve ben, herkes cool olmadığını söylese de, elimi [düz] tutmanın havalı olacağını düşündüm. Eminim daha havalı olacaktı... Ama o haliyle bütün enerjiyi öldürdü. Ben buna La La Hand diyorum.”
Artık gönül rahatlığıyla uyuyabilecek, zira Lionsgate şu açıklamayı yaptı: “Yıllar içinde Ryan Gosling, orijinal afişteki ‘La La hand’ini düzeltmek istediğini birden fazla kez dile getirdi... Eh, Ryan, sesini duyduk! Lionsgate, güncellenmiş afişin aşağıda görülebilecek yeni versiyonunun artık resmen hazır olduğunu duyurmaktan büyük mutluluk duyuyor.”
Bu konuda biraz kararsızız.
Bir yandan, Gosling’in istediğini elde etmesine ve ufak bir takıntısını gidermesine seviniyoruz. Üstelik bu düzeltme, yıllar içinde maruz kaldığımız “Photoshop’la mahvolmuş” afiş rezaletleri kategorisine girmiyor.
Öte yandan, geçmişe dönüp onu yeniden yazmak, bir tür revizyonizm anlamına geliyor ve bu da yalnızca yeni bir Mandela Etkisi yaratacak: İnsanların hiç yaşanmamış bir olayı, görüntüyü ya da ifadeyi topluca yanlış hatırladığı o ilginç olgu. Gerçi burada durum farklı; bu detay gerçekten vardı.
Huzur içinde yat, Ryan’ın o gevşek bileği. Yokluğunu arayacağız.