Kendine ve başkalarına nazik olmak iyi oluşun anahtarıdır; biri olmadan diğeri de olmaz, insan ancak ikisi bir aradayken kendini en iyi hisseder.
Kanada'daki McGill Üniversitesi'nden araştırmacılara göre, hem başkalarına, hayvanlara hem de kendilerine karşı şefkat gösteren kişiler, yalnızca dışa dönük ya da yalnızca kendilerine yönelik şefkat sergileyenlere kıyasla daha iyi iyi oluş sonuçları yaşıyor.
REKLAM
REKLAM
Bu bulgu, başkalarına bakım vermenin her zaman psikolojik açıdan yararlı olduğu varsayımını sorguluyor. Çalışmaya göre, şefkat ancak kişi bunu kendine yönelik şefkatle birlikte yaşadığında iyi oluş açısından etkili oluyor.
McGill'deki araştırmanın başyazarı Bassam Khoury, "Pek çok insan, özellikle bakıcılar, eğitimciler, sağlık profesyonelleri, ebeveynler ve aktivistler başkalarına karşı çok ilgili olabilirken kendilerine karşı sert ya da ihmal edici olabiliyor" dedi.
Khoury, bu dengesizliğin, hem kendilerine hem de başkalarına karşı şefkat hissedenlere kıyasla daha yüksek stres ve kaygı gibi daha kötü ruh sağlığıyla bağlantılı olabileceğini de sözlerine ekledi.
Araştırmacılar ayrıca düşük öz-şefkatin, daha düşük yaşam doyumu ve sosyal izolasyonla ilişkili olduğunu saptadı.
Öte yandan, hem kendilerine, hem diğer insanlara hem de hayvanlara tutarlı biçimde yüksek düzeyde şefkat gösterenlerin, en uyumlu psikolojik işleyişle bağlantılı olduğu görüldü; bu da ruh sağlığının en iyi durumda olduğu, duygusal açıdan dayanıklı ve sosyal açıdan iyi bir hâle karşılık geliyor.
Araştırma ekibi, 1.200'den fazla katılımcıyı inceledi ve kendine, diğer insanlara ve hayvanlara yönelik şefkati ölçen anket yanıtlarına dayanarak onları farklı "şefkat profillerine" göre gruplandırdı.
Khoury, "Öz-şefkat, insanların zor duyguları düzenlemesine, öz-eleştiriyi azaltmasına ve içsel bir güvenlik duygusu oluşturmasına yardımcı olabilir" diye ekledi.
"Bu bencilce ya da kendini şımartma değil; başkalarına sürdürülebilir biçimde bakım vermenin ve şefkati tüm canlı varlıklara yayabilmenin temelidir" dedi.