Mangrovları tahrip eden ıslah projelerine karşı protestolardan sahil temizliği kampanyalarına kadar Maldivli gençler, yurtlarını ve kimliklerini savunuyor.
Maldivler'de bir grup genç, UNESCO biyosfer rezervi kapsamındaki koruma altındaki mangrov sulak alanlarını kesip geçen arazi ıslahı çalışmalarını protesto etmek için kısa süre önce kanolarla kürek çekerek yola çıktı; hatta ıslah edilmiş bir bölgenin üzerine sprey boyayla “ECOCIDE” yazdılar.
REKLAM
REKLAM
“Benlik ve çevre” anlamına gelen kar amacı gütmeyen Project ThimaaVeshi, Hint Okyanusu’ndaki ada ülkesinde, günlük yaşamlarının bir parçası olan sorunlarla mücadele eden yeni kuşak aktivistlerin bir parçası: kıyı erozyonu, plastik kirliliği ve kalkınma projelerinin tahrip ettiği ekosistemler.
Güneydeki Addu City'de aktivistler, aşırı yapılaşmaya odaklanarak bunun sulak alanlar ve mercan resifleri üzerindeki etkisini belgeledi. Başkent Male’de ise diğerleri, sokakları, buluşma noktalarını ve yüzme alanlarını boğan plastik atıklarla mücadele ediyor.
Sörfçüler ve diğer gönüllülerle birlikte temizlikler düzenleyerek, mercan resiflerinden balıkçı misinalarını toplarken ve atılmış su şişelerini yığarken, bu gruplar gençlere temiz ve sağlıklı bir çevrede yaşama haklarını anlatıyor.
Onları birleştiren, önceki kuşakların aksine, iklim değişikliği ile çevresel tahribatın artık uzak bir tehdit olmadığının farkında olmaları.
Maldivler, iklim değişikliği ve deniz seviyesinin yükselmesine karşı kırılganlığıyla yüzleşen bir ülke olarak kendini öne çıkarıyor; ancak hükümet, kalkınma uğruna zaman zaman fedakarlıklar yapılması gerektiğini söylüyor ve aktivistler, koruyucu önlemlerin yeterince hızlı hayata geçirilmediğini savunuyor.
Uzmanlara göre Hindistan ve Sri Lanka’nın güneyindeki ülkenin, deniz seviyesinin yükselmesi nedeniyle önümüzdeki 50 yıl içinde yaklaşık yüzde 80’inin yaşanamaz hale gelmesi bekleniyor.
Gençler çaresizlik duygusuna karşı koyuyor
“Sadece biz vardık, bir de bir sürü umut ve hayal,” diyor 21 yaşındaki Project ThimaaVeshi eş kurucusu Yameen Maumoon.
Maumoon, Mishal Mushahid ile birlikte Addu City belediyesiyle çalışan öğrenci temsilcileri olarak aktivizme başladı. Bir arkadaş grubuyla başlayan girişim, lise mezuniyetlerinin ardından bir harekete ve resmen kayıtlı bir sivil toplum kuruluşuna dönüştü.
Male ve komşu Hulhumale’de, resmi kayıt için başvuran bir diğer gençlik grubu Ripple ise, arkadaşların vakit geçirdikleri alanlarda çöp yığınlarının arttığını fark etmesiyle ortaya çıktı.
Eş kurucu Mariyam Maasha Waheed, “Bir gün Minecraft oynarken şakalaşıyorduk, ‘TikTok videoları çekmeye başlamalıyız, temizlik yapmaya başlamalıyız’ diyorduk,” diye anlatıyor. Gayriresmi birkaç temizlikle başlayan girişim, TikTok videolarının ilgi görmesiyle büyüdü.
Grup artık haftalık temizlikler düzenliyor ve topladıkları plastikleri geri dönüştürmek için başkalarıyla işbirliği yaparak plastik kirliliğine karşı kampanyalar yürütüyor.
Kurucular, çevre için harekete geçmenin göz korkutucu olmaktan çıkıp daha kolektif bir his uyandırmasını istediklerini söylüyor.
Kayıt başvurusunda bulunan en yeni grup Barnacles’ın eş kurucularından Yania Hussain Ishan, doğayı korumaya ilişkin okulda yapacağı bir sunuma hazırlanırken çevre konularına ilgi duymaya başlamış. Grup, iklim eğitimi ve gençlerin liderlik rolüne odaklanıyor.
Ishan’a göre sosyal medyada ve başka yerlerde sürekli dile getirilen bir iklim acil durumu söylemi, kendi kuşaklarında bu konuda söz sahibi olamadıkları duygusunu güçlendirdi.
Gruplar yaşları nedeniyle eleştiriliyor
Aktivistlerin yaşı, aralarında devlet yetkililerinin de bulunduğu kesimlerden, gençliğin saflık ve bilgisizlikle eşdeğer olduğu yönünde yorumlar almalarına yol açtı. Üç grubun da yaptığı işin anlamsız olduğu, basit bir sahil temizliğinin genel sorunları çözemeyeceği söylendi.
Ülkenin iklim değişikliğinden sorumlu bakanı Ali Shareef, geçen yıl katıldığı bir kamu toplantısında, gençlerin “fazla duygusal” oldukları ve karar alma süreçlerinde kendilerine güvenilemeyeceğini söylemişti.
Aktivistler, Maldivler’in sorunlarını tek başlarına çözemeyeceklerinin farkında olduklarını söylüyor. Ancak büyük sorunların bir gün çözülmesini beklemenin seçenek olmadığını düşünüyorlar. Haklarını bilen ve sorumluluğu kendilerinden sonrakilere aktaracak bir kuşak yetiştirmek istiyorlar.
Ishan, “Nasıl birer ata olacağımıza biz karar veriyoruz,” diyor. “Yuvamızı, mirasımızı ve henüz doğmamış her Maldivli çocuğun bu kıyılarda durup denize bakma, bizi biz yapan aynı hayranlık ve güven duygusunu hissetme hakkını savunuyoruz.”