Araştırmacılar, çocuklarını incelemenin, sağlıklı yaşam süresinin uzamasına katkıda bulunan genetik ve çevresel etkenlerin araştırılmasına yardımcı olabileceğini söylüyor.
Anne babaları 100 yaşın üzerine çıkan kişiler, yeni bir çalışmaya (kaynak İngilizce) göre, yaşa bağlı bazı sağlık sorunlarını daha geç geliştirebilir ve daha uzun yaşayabilir.
REKLAM
REKLAM
ABD’deki araştırmacılar, ABD ve Birleşik Krallık’ta yürütülen üç uzun süreli çalışmadan elde edilen, 4.000’den fazla kişiyi kapsayan verileri analiz etti. En az bir ebeveyni 100 yaşına ulaşan kişiler ile ebeveynleri daha kısa ömürlü olan kişiler karşılaştırıldı.
Çalışmalar genelinde, yüzyıl yaşayanların çocuklarında, başlıca birleştirilmiş analizlerden birinde, ölüm riski %42, kardiyovasküler hastalık riski %33 ve yüksek tansiyon riski %32 daha düşük bulundu.
Bu kişilerin ölüm yaşları ortalama üç yıl, hipertansiyonun ortaya çıkışı ise yaklaşık beş yıl gecikmişti.
Kalp-damar hastalıkları dünya genelinde başlıca ölüm nedeni ve 2019’da Dünya Sağlık Örgütü (kaynak İngilizce) Avrupa Bölgesi’ndeki ölümlerin %42,5’ini oluşturdu. Yüksek tansiyon ise Avrupa’da bu hastalıkların başlıca risk faktörü ve aynı yıl kalp-damar kaynaklı ölümlerin %24’üne katkıda bulundu.
Diğer hastalıklar söz konusu olduğunda tablo daha net değil. İnme riski üç kohortun ikisinde daha düşük görünürken, araştırmacılar kanser riski açısından anlamlı bir fark saptamadı.
Araştırmacılar sigara kullanımı, eğitim düzeyi ve veri bulunan durumlarda beslenme, fiziksel aktivite, alkol tüketimi ile sosyoekonomik statüdeki farklılıkları hesaba kattıklarında bile bulgular büyük ölçüde benzer kaldı.
Bu da, yalnızca yaşam tarzı farklılıklarının sonuçları açıklamaya yetmeyebileceğine işaret ediyor.
100 yaşını aşan kişilerin, yaşa bağlı hastalıklara genel nüfusa göre çoğunlukla çok daha geç yakalandığı zaten biliniyor.
Araştırmacılar, bu kişilerin çocuklarının incelenmesinin, daha uzun süren sağlıklı yaşam dönemine katkıda bulunan genetik ve çevresel etkenlerin araştırılmasına yardımcı olabileceğini söylüyor.
Ancak çalışma, bu farklılıklara hangi etkenlerin yol açtığını belirleyemiyor.
Bazı sağlık ve yaşam tarzı bilgileri katılımcıların kendi beyanına dayanıyordu; ayrıca katılımcıların çoğu beyazdı. Araştırmacılar, bunun bulguların ne ölçüde genelleştirilebileceğini sınırladığını belirtiyor.