Yeni bir araştırmaya göre, gebelikte ve ilk 2 yaş boyunca şekerli atıştırmalık tüketiminin kısıtlanması, yaşamın ilerleyen dönemlerinde demans riskini düşürüyor, hastalığın ortaya çıkışını geciktiriyor ve daha sağlıklı bir beyin yapısıyla ilişkilendiriliyor.
Yeni bir araştırma, yaşamın en erken dönemlerinde şeker alımının azaltılmasının demans riskinin düşmesi, hastalığın daha geç başlaması ve ileriki yaşlarda beyin sağlığı göstergelerinin daha iyi olmasıyla ilişkili olduğunu ortaya koyuyor.
REKLAM
REKLAM
Çalışmanın yazarı olan Çin’in Guangzhou kentindeki Hong Kong Bilim ve Teknoloji Üniversitesi’nden Jiazhen Zheng, “Yaşamın en erken dönemlerinde şekeri sınırlamak, beyin sağlığı için kalıcı yararlar sağlayabilir,” dedi
“Bu sonuçlar, yaşamın erken dönemlerindeki beslenmenin onlarca yıl sonra demans riskini azaltmadaki olası önemini vurguluyor," diye ekledi.
Araştırmacılar, Birleşik Krallık genelinde hükümetin şeker karne sistemini uygulamaya koyduğu İkinci Dünya Savaşı öncesi ve sonrasında doğan yaklaşık 65 bin kişinin verilerini analiz etti.
Savaş sırasında ve sonrasında uygulanan şeker karne sistemi 1953’te sona erdi. Kısıtlamaların kaldırılmasının ardından, günlük ortalama şeker tüketimi neredeyse iki katına çıkarak yaklaşık 41 gramdan 80 grama yükseldi.
Araştırmacılar, katılımcıları şeker kısıtlamasına maruz kalma durumlarına göre gruplandırdı: doğumdan önce ve yaşamlarının ilk yılında kısıtlamaya maruz kalanlar, doğumdan önce ve iki yaşına kadar maruz kalanlar ve kısıtlamaların sona ermesinden sonra doğanlar.
Katılımcılar yaklaşık 55 yaşındayken tutulan tıbbi kayıtlardan yararlanan araştırmacılar, sonraki 15 yıl boyunca konulan demans tanılarını izledi.
Doğumdan önce ve yaşamlarının ilk yılında şeker kısıtlamasına maruz kalan kişilerin demans riski, şeker kısıtlamasının sona ermesinden sonra doğanlara kıyasla yüzde 21 daha düşüktü. Doğumdan önce ve iki yaşına kadar kısıtlamaya maruz kalanların riski ise yüzde 23 daha düşüktü.
Demans geliştirenler arasında, yaşamlarının erken döneminde daha düşük şeker seviyelerine maruz kalanlara ortalama 2,6 yıl daha geç tanı kondu.
Araştırmacılar, “Yaşamın ilk bin gününde şeker kısıtlaması, daha düşük demans tehlikesi, geciken başlangıç ve daha elverişli beyin sağlığı profilleriyle ilişkiliydi” diye yazdı; bulguların, demans riskini azaltmak için yaşamın erken dönemlerinde şeker alımını azaltmayı olası bir strateji olarak desteklediğini ekledi.
Zheng, “Hamilelik ve bebeklik döneminde ilave şekerleri sınırlamak, ailelerin ve toplumların atabileceği yararlı adımlardan biri olabilir” dedi; ancak erken yaşam dönemindeki şeker maruziyetinin demans riskini nasıl etkilediğini anlamak için daha fazla araştırmaya ihtiyaç olduğunu vurguladı.